Tag Archives: χρωμοσώματα

Βιολογική Απεικόνιση 3d

Κύτταρα, πυρήνας, ροή αίματος, γονίδια, DNA, καρκίνος & Τ λεμφοκύτταρα

3d απεικόνιση που δείχνει διάφορες φάσεις:

  • μεταλλάξεις σε κύτταρα,
  • χωρισμό χρωμοσωμάτων σε γονίδια
  • αποσυσπείρωση χρωμοσωμάτων σε DNA
  • νανορομπότ που εισέρχεται μέσα στο κύτταρο για να αλλάξει τη γενετική αλληλουχία
  • έμβρυα …

Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα κάνουν καλό στην καρδιά

Προστατεύουν από τη γήρανση των κυττάρων

Μια διατροφή πλούσια σε λιπαρά οξέα ωμέγα-3 βοηθά το DNA της καρδιάς, γι’ αυτό το ιχθυέλαιο είναι τόσο ευεργετικό ύστερα από ένα έμφραγμα, αλλά και για την πρόληψή του, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Η νέα μελέτη ρίχνει φως στα οξέα ωμέγα-3, τα οφέλη των οποίων έχουν δειχτεί από έρευνες εδώ και μια 20ετία, γι’ αυτό οι καρδιολόγοι τα συνιστούν στους ασθενείς με πρόβλημα στεφανιαίας νόσου ή εμφράγματος, για να μειώσουν τον κίνδυνο της πάθησης, όμως μέχρι σήμερα δεν ήταν σαφής ο μηχανισμός μέσω του οποίου ο οργανισμός ωφελείται.

Η νέα έρευνα, υπό τον δρα Ραμίν Φαρζανέχ-Φαρ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (Σαν Φρανσίσκο), η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (JAMA), σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, ανακάλυψε έναν τέτοιο μηχανισμό που σχετίζεται με τη θετική επίπτωση στο DNA της καρδιάς.

Οι ερευνητές εστίασαν την προσοχή τους στο μήκος των τελομερών, δομών που βρίσκονται στο τέλος των χρωμοσωμάτων, τα οποία περιέχουν το γενετικό υλικό (DNA). Τα τελομερή φροντίζουν για τη σταθερότητα και την επιδιόρθωση των χρωμοσωμάτων.

Η φθορά ή η σμίκρυνση των τελομερών, λόγω γενετικών ή περιβαλλοντικών παραγόντων, μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη γήρανση των κυττάρων ή καρκίνο.

Οι επιστήμονες μέτρησαν τα τελομερή στα κύτταρα αίματος εκατοντάδων καρδιολογικών ασθενών σε χρονικό διάστημα πέντε ετών και διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν τις μεγαλύτερες ποσότητες ωμέγα-3 λιπαρών οξέων στο αίμα τους, είχαν και τα πιο μακριά τελομερή, συνεπώς απολάμβαναν τα ευεργετικά αποτελέσματα, όσον αφορά στη βιολογική «ηλικία» των κυττάρων της καρδιάς τους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα ωμέγα-3 οξέα αντισταθμίζουν το οξειδωτικό στρες, τη χημική αντίδραση που φθείρει τα κύτταρα μικραίνοντας το μήκος των τελομερών των χρωμοσωμάτων. Εναλλακτικά, τα ωμέγα-3 μπορεί να αυξάνουν την παραγωγή της τελομεράσης, του ενζύμου που μακραίνει και επιδιορθώνει τα τελομερή.

Οι ερευνητές δεν χορήγησαν συμπληρώματα διατροφής με ωμέγα-3, συνεπώς δεν είναι σαφές πόση ποσότητα ιχθυελαίου είναι η συνιστώμενη. Επίσης, όπως είπαν, επειδή μελέτησαν μόνο ασθενείς με πρόβλημα στην καρδιά, δεν είναι βέβαιο σε ποιο βαθμό τα ωμέγα-3 οξέα ωφελούν τους υγιείς ανθρώπους. Εκτός από τα ψάρια, τα ωμέγα-3 περιέχονται επίσης στα καρύδια, το λιναρόσπορο, τα πράσινα λαχανικά με μεγάλα φύλλα κ.α.

Από      http://www.skai.gr

Συσχέτιση γονιδίων με τον καρκίνο του παγκρέατος

Οι ερευνητές έχουν προσδιορίσει ότι τέσσερις περιοχές του ανθρώπινου γονιδιώματος προμηνύουν έναν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παγκρέατος και αυτό σαν αποτέλεσμα αυτού που περιγράφουν ως το μεγαλύτερο ως τώρα «χτένισμα» του γονιδιώματος για γονίδια που σχετίζονται με τη νόσο.

Αν και ορισμένες από τις γενετικές θέσεις είχαν συσχετιστεί με άλλες μορφές καρκίνου, η ανακάλυψη άλλων εξέπληξε προφανώς τους ερευνητές.

«Αυτό μας επιτρέπει να προχωρήσουμε σε χώρους που ποτέ δεν είχαμε σκεφτεί πριν», δήλωσε ο αρχαιότερος ερευνητής Dr. Stephen Chanock, επικεφαλής του εργαστηρίου της μεταγραφικής γονιδιωματικής στο U. S. National Cancer Institute.

Ωστόσο, προειδοποίησε ότι αν και οι περιοχές αυτές «σχετίζονται τελικά με τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του παγκρέατος, αυτό δεν σημαίνει ότι εάν έχετε μια τέτοια παραλλαγή σε αυτή την περιοχή πρόκειται να πάθετε καρκίνο του παγκρέατος.»

Σημαίνει απλά ότι ο κίνδυνος αυξάνεται, και πιθανότατα, περιβαλλοντικοί παράγοντες θα δραστηριοποιηθούν για να ολοκληρωθεί η εικόνα, μας εξήγησε.

Τα ευρήματα αναφέρθηκαν online στις 24 Ιανουαρίου στο Nature Genetics.

Ο καρκίνος του παγκρέατος έχει μια εξαιρετικά ζοφερή πρόγνωση, με μόνο 5 τοις εκατό των ανθρώπων να επιζούν πέντε χρόνια μετά την ανίχνευση.

«Ο καρκίνος του παγκρέατος συχνά διαγιγνώσκεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο, και αυτό εν μέρει οφείλεται στην ανατομική του θέση, είπε ο Dr. Chanock. «Η ασθένεια μπορεί να φουντώνει και να επεκτείνεται για εκτεταμένες χρονικές περιόδους προτού επηρεάσει ζωτικά όργανα ώστε να εμφανίσει συμπτώματα, και δεν έχουν αναπτυχθεί επαρκώς ικανοποιητικοί τρόποι για να εντοπιστούν άτομα που κινδυνεύουν με εργαστηριακές εξετάσεις.»

Κάπνισμα, ιστορικό διαβήτη και προβλήματα βάρους αυξάνουν τον κίνδυνο, όπως και το οικογενειακό ιστορικό της νόσου, αν και η έξαρση σε οικογένειες αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 5 με 10 τοις εκατό του συνόλου των καρκίνων του παγκρέατος, πρόσθεσε.

Αλλά μόνο πρόσφατα οι επιστήμονες άρχισαν να διαλευκαίνουν ότι μυριάδες γενετικοί παράγοντες μπορεί να πυροδοτήσουν την ασθένεια.

Μετά από ανάλυση των γονιδίων σε σχεδόν 4.000 άτομα με καρκίνο του παγκρέατος και έναν ανάλογο αριθμός ατόμων που δεν έχουν την ασθένεια, οι ερευνητές προσδιόρισαν τρεις γενετικές περιοχές που σχετίζονται με μεγαλύτερο κίνδυνο για τον καρκίνο.

Σε συνδυασμό με προηγούμενες εργασίες, η ανακάλυψη δίνει στους επιστήμονες τέσσερις συγκεκριμένους τομείς ενδιαφέροντος για την κατανόηση της ασθένειας.

Η πρώτη γενετική θέση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις ομάδες αίματος ABO, κάτι που οι επιστήμονες υποψιάζονταν, προτού ακόμα γίνει η γενετική συσχέτιση.

Η δεύτερη θέση είναι σε μια περιοχή του χρωμοσώματος 5 που κρύβει ένα γονίδιο σημαντικό για τα τελομερή, τις δομές στο τέλος των χρωμοσωμάτων, που κονταίνουν κάθε φορά που ένα κύτταρο διαιρείται.

«Το γονίδιο της τελομεράσης έχει ήδη εντοπιστεί στον καρκίνο του πνεύμονα, του εγκεφάλου, τον καρκίνο του δέρματος και τη λευχαιμία, και συνδέεται με σπάνιες ασθένειες του πνεύμονα και διαταραχές στο αίμα, είπε ο Dr. Chanock. » Αυτό φαίνεται να οδηγεί προς ένα αδύναμο σημείο του ανθρώπινου γονιδιώματος – ότι υπάρχουν κάποιες γενετικές παραλλαγές στην εν λόγω περιοχή που μπορεί να προδιαθέτουν προς μια σειρά διαφορετικές ασθένειες. »

Το ερώτημα τώρα είναι γιατί κάποιος με αυτή την προδιάθεση να αναπτύσσει καρκίνο του πνεύμονα και όχι καρκίνο του δέρματος, και εδώ είναι όπου περιβαλλοντικά πρότυπα πιθανώς να αποδειχθούν χρήσιμα, είπε ο Dr. Chanock.

Οι άλλες δύο περιοχές – στα χρωμοσώματα 1 και 13 – είναι «αινιγματικές» είπε ο Dr. Chanock. «Πρόκειται για νέες θέσεις που ποτέ δεν είχαμε σκεφτεί για τον καρκίνο του παγκρέατος ή οποιοδήποτε άλλο είδος καρκίνου.»

Ο Dr. Michael Hall, διευθυντής του προγράμματος αξιολόγησης κινδύνου για γαστρεντερικό καρκίνο στο Fox Chase Cancer Center στη Φιλαδέλφεια, περιέγραψε τη μελέτη ως «μια μνημειώδη προσπάθεια για να συγκεντρωθούν τόσο πολλά δείγματα.»

«Τα ευρήματα ήταν πολύ συνεπή και πιστεύω πολύ αληθοφανή, είπε ο Dr. Hall. «Το επόμενο ερώτημα είναι τι κάνουμε με όλες αυτές τις πληροφορίες. Όταν αυτά θα αρχίσουν να εναρμονίζονται μαζί με ότι οι άλλοι άνθρωποι έχουν βρει, οι επιπτώσεις θα είναι μεγάλες.»

Και όπως ο Dr. Chanock εξήγησε, οι ερευνητές τώρα βρίσκονται αντιμέτωποι με μια επίπονη προσπάθεια να κατανοήσουν τα ευρήματα και να επιλέξουν για το πώς θα τα χρησιμοποιήσουν για να μειώσουν τον κίνδυνο.

«Είναι πιο περίπλοκο από μια απλή χρήση δεικτών για την πρόβλεψη των κινδύνων,» είπε ο Dr. Chanock. «Κάποιοι εργάζονται από κοινού, κάποιοι εργάζονται ο ένας εναντίον του άλλου. Θα χρειαστούν περισσότερες μελέτες για να προχωρήσουμε σε προφίλ κινδύνου που θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε το ποιος είναι σε μεγαλύτερο ή μικρότερο κίνδυνο για καρκίνο του παγκρέατος και ποιος μπορεί να χρειαστεί ορισμένα είδη εξετάσεων ή να επισκεφτεί το γιατρό του συχνότερα, ή ποιος θα ήταν υποψήφιος για μια δοκιμαστική χημειοπροφύλαξη.
Amanda Gardner                                                 Από     news.yahoo.com