Tag Archives: καρκίνος

Βίντεο περί καρκίνου του προστάτη

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ, ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

  • Κεφάλαιο 1 Ανατομία του προστάτη
  • Κεφάλαιο 2 Τι είναι ο καρκίνος του προστάτη
  • Κεφάλαιο 3 Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του προστάτη
  • Κεφάλαιο 4 Κλινικά συμπτώματα και σημεία
  • Κεφάλαιο 5 Ανίχνευση
  • Κεφάλαιο 6 Σταδιοποίηση
  • Κεφάλαιο 7 Επιπλοκές της νόσου
  • Κεφάλαιο 8 Απλή παρακολούθηση και χειρουργική επέμβαση
  • Κεφάλαιο 9 Ακτινοθεραπεία και ορμονοθεραπεία
  • Κεφάλαιο 10 Χημειοθεραπεία
Όλα τα παραπάνω βίντεο μπορείτε να τα δείτε επίσης και ΕΔΩ

Βίντεο περί καρκίνου του μαστού

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ, ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

  • Κεφάλαιο 1 Τι είναι ο καρκίνος του μαστού
  • Κεφάλαιο 2 Τι προκαλεί τον καρκίνο του μαστού
  • Κεφάλαιο 3 Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού
  • Κεφάλαιο 4 Ανίχνευση του καρκίνου του μαστού
  • Κεφάλαιο 5 Σταδιοποίηση
  • Κεφάλαιο 6 Θεραπευτικές επιλογές
  • Κεφάλαιο 7 Χημειοθεραπεία
  • Κεφάλαιο 8 Ορμονοθεραπεία
  • Κεφάλαιο 9 Θεραπευτική στρατηγική
Όλα τα παραπάνω βίντεο μπορείτε να τα δείτε επίσης και  ΕΔΩ

Βίντεο περί καρκίνου

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ, ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

  • Κεφάλαιο 1 Τι είναι ο καρκίνος
  • Κεφάλαιο 2 Τι προκαλεί τον καρκίνο
  • Κεφάλαιο 3 Πώς αναπτύσσεται ένας όγκος
  • Κεφάλαιο 4 Μετάσταση
  • Κεφάλαιο 5 Παράγοντες κινδύνου
  • Κεφάλαιο 6 Ανίχνευση του καρκίνου
  • Κεφάλαιο 7 Θεραπεία
  • Κεφάλαιο 8 Είδη θεραπειών
  • Κεφάλαιο 9 Παρενέργειες της χημειοθεραπείας
  • Κεφάλαιο 10 Κλινικές δοκιμές
Όλα τα παραπάνω βίντεο μπορείτε να τα δείτε επίσης και  ΕΔΩ

Ύποπτα συνθετικά υφάσματα

Έρευνα συνδέει τον καρκίνο του μαστού με έκθεση σε χημικά

Newsroom ΔΟΛ
Η εργασιακή έκθεση σε ίνες συνθετικών υφασμάτων ίσως αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο

Οι νεαρές γυναίκες που λόγω δουλειάς εκτίθενται σε ίνες συνθετικών υφασμάτων και σε παράγωγα του πετρελαίου αντιμετωπίζουν πολλαπλάσιο κίνδυνο καρκίνου του μαστού, δείχνει προκαταρκτική καναδική μελέτη.

«Η εργασιακή έκθεση σε ίνες ακρυλικού και νάιλον και σε πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες ενδέχεται να αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης μετεμμηνοπαυσιακού καρκίνου του μαστού» γράφουν οι ερευνητές στη βρετανική επιθεώρηση Occupational and Environmental Medicine.

Διευκρινίζουν πάντως ότι τα συμπεράσματα δεν πρέπει να θεωρηθούν οριστικά πριν επιβεβαιωθούν με νέες μελέτες. Τα αποτελέσματα βρίσκονται πάντως σε συμφωνία με την άποψη ότι ο ιστός του μαστού είναι πιο ευαίσθητος σε τοξικές ουσίες πριν την ηλικία των 40 ετών.

Όπως αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας στο Μόντρεαλ εξέτασαν τους ιατρικούς φακέλους 1.169 γυναικών 50 έως 75 ετών. Οι μισές είχαν εμφανίσει καρκίνο του μαστού μετά την εμμηνόπαυση, ενώ οι υπόλοιπες είχαν εκδηλώσει άλλες μορφές καρκίνου και χρησίμευσαν ως ομάδα σύγκρισης.

Χημικοί και ειδικοί σε θέματα εργασιακής υγιεινής ανέλαβαν στη συνέχεια να εξετάσουν σε ποιο βαθμό οι γυναίκες του δείγματος είχαν εκτεθεί σε περίπου 300 διαφορετικές χημικές ουσίες.

Αφού στάθμισαν τα αποτελέσματα για άλλους παράγοντες που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι υπήρχε στατιστικά σημαντική σχέση της ασθένειας με την έκθεση σε διάφορα χημικά μέχρι την ηλικία των 40 ετών.

Η έκθεση σε ακρυλικές ίνες φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο κατά επτά φορές, ενώ οι ίνες νάιλον κατά σχεδόν δύο φορές.

Διπλάσιος ήταν ο κίνδυνος και για κάθε επιπλέον δεκαετία έκθεσης σε μονοαρωματικούς υδρογονάνθρακες, προϊόντα του πετρελαίου. Μια άλλη κατηγορία υδρογονανθράκων από πετρέλαιο βρέθηκε να τριπλασιάζει τον κίνδυνο.

Το φαινόμενο θα πρέπει πάντως να επιβεβαιωθεί με νέες επιδημιολογικές και εργαστηριακές μελέτες.

Η βιταμίνη Κ συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο

Άνθρωποι που προσλαμβάνουν μεγαλύτερες ποσότητες βιταμίνης Κ μέσω της διατροφής τους μπορεί ενδεχομένως να έχουν λιγότερες πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου ή θανάτου από αυτόν, ιδιαίτερα του πνεύμονα ή του προστάτη, σε σχέση με όσους καταναλώνουν σχετικά λίγες τροφές που περιέχουν βιταμίνη Κ, αναφέρει νέα έρευνα.

Η έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘American Journal of Clinical Nutrition’, φαίνεται πως είναι η πρώτη που εξετάζει τη σχέση μεταξύ βιταμίνης K και του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου και θανάτου. Η προηγούμενη έρευνα την είχε συνδέσει με χαμηλότερο κίνδυνο καρκίνου του προστάτη.

Τα ευρήματα δεν αποδεικνύουν ότι η κατανάλωση μεγαλύτερων ποσοτήτων βιταμίνης Κ βοηθά στη μείωση του κινδύνου να εκδηλωθούν ορισμένοι καρκίνοι. Ωστόσο, αποτελούν τη βάση για νέες έρευνες, αναφέρει ο Dr. Jakob Linseisin, από το German Cancer Research Center στη Χαιδελβέργη.

Η βιταμίνη Κ υπάρχει σε 2 φυσικές μορφές. Βιταμίνη Κ1 που βρίσκεται σε πράσινα φυλλώδη λαχανικά και έλαια λαχανικών και βιταμίνη Κ2 που βρίσκεται στο κρέας και στα τυριά.

Στην έρευνα, η βιταμίνη Κ2 την οποία οι συμμετέχοντες προμηθεύονταν από το τυρί συνδέθηκε με πιθανότητα εμφάνισης ή θανάτου από καρκίνο, σε αντίθεση με τη βιταμίνη K1.

Τα ευρήματα βασίζονται σε στοιχεία 24.340 ενηλίκων ηλικίας 35 έως 64 ετών που δεν έπασχαν από καρκίνο στην αρχή της έρευνας. Οι συμμετέχοντες απάντησαν σε ερωτηματολόγια για την πρόσληψη βιταμίνης Κ. Την επόμενη δεκαετία 1.755 συμμετέχοντες διαγνώστηκαν με καρκίνο του παχέος εντέρου, του μαστού, του προστάτη ή του πνεύμονα και 458 πέθαναν κατά τη διάρκεια της έρευνας.

Γενικά, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι το ένα τέταρτο με την υψηλότερη πρόσληψη βιταμίνης K2 είχε 28% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνει από κάποιο είδους καρκίνου σε σχέση με το ένα τέταρτο αντρών και γυναικών με τη χαμηλότερη πρόσληψη. Αυτό φάνηκε όταν ελήφθησαν υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία, το βάρος, συνήθειες άσκησης, το κάπνισμα και η κατανάλωση ορισμένων άλλων ουσιών όπως ίνες και ασβέστιο. Από το ένα τέταρτο των συμμετεχόντων που έλαβαν τη μικρότερη ποσότητα βιταμίνης Κ2, 156, ποσοστό 2,6%, πέθαναν από ένα από τα τέσσερα είδη καρκίνου.

Αυτό ίσχυε για το ποσοστό 1,6% των συμμετεχόντων με την υψηλότερη πρόσληψη βιταμίνης από τις τροφές. Όταν οι ερευνητές εστίασαν χωριστά σε είδη καρκίνου δεν φάνηκε σαφής σχέση μεταξύ κάποιας μορφής βιταμίνης Κ και του καρκίνου του μαστού ή του παχέος εντέρου. Ωστόσο, μεγαλύτερη κατανάλωση βιταμίνης Κ2 σχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ή θανάτου από καρκίνο του πνεύμονα ή του προστάτη.

Από το ένα τέταρτο των συμμετεχόντων με τη χαμηλότερη πρόσληψη βιταμίνης Κ2, 47, ποσοστό 0,8%, εμφάνισαν καρκίνο του πνεύμονα έναντι 0,4% του ενός τετάρτου που λάμβανε την περισσότερη βιταμίνη Κ2. Όσον φορά τον καρκίνο του προστάτη υπήρχαν 111 περιστατικά μεταξύ του ενός τετάρτου των αντρών με τα χαμηλότερα επίπεδα πρόσληψης βιταμίνης K2 και 65 περιστατικά στην ομάδα με την υψηλότερη κατανάλωση.

Θεωρητικά, η βιταμίνη Κ θα μπορούσε να προσφέρει κάποια προστασία έναντι του καρκίνου. Συχνά χρησιμοποιείται για να εξουδετερώσει μεγάλες δόσεις αντιπηκτικών, αν και αυτό δεν σχετίζεται φανερά με τον καρκίνο. Σε έρευνες που πραγματοποιήθηκαν σε εργαστήρια φάνηκε ότι η βιταμίνη μπορεί να καταστείλει την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων και να προάγει την απόπτωση.

Ωστόσο, αν η βιταμίνη Κ είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για τον χαμηλότερο κίνδυνο καρκίνου που προέκυψε από την έρευνα είναι ασαφές. Ένας περιορισμός είναι ότι οι ερευνητές υπολόγισαν την πρόσληψη βιταμίνης Κ με βάση τις διατροφικές συνήθειες που ανέφεραν οι συμμετέχοντες. Η μεγαλύτερη ποσότητα της βιταμίνης Κ προήλθε από την κατανάλωση τυριού και είναι πιθανό άλλες ουσίες να συνδέονται με τον κίνδυνο καρκίνου.

iatronet.gr - υγεία, διατροφή, ομορφιά, φυσική κατάσταση, ειδήσεις, νέα, κατάλογοι υγείας Πηγές:  ‘American Journal of Clinical Nutrition’

Συσκευή υπόσχεται το τέλος των βιοψιών

Από ΤΟ ΒΗΜΑ online-ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Ενα μικροτσίπ που λαμβάνει και αποθηκεύει εικόνες καρκινικών κυττάρων που κυκλοφορούν στο αίμα υπόσχεται να αντικαταστήσει μελλοντικά τις βιοψίες με μια απλή εξέταση αίματος, καθώς και να αποτελέσει «πυξίδα» για την καλύτερη παρακολούθηση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με καρκίνο.

Ειδικοί του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης και της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ στη Βοστώνη αναφέρουν με δημοσίευσή τους στην επιστημονική επιθεώρηση «Science Τranslational Μedicine» ότι τα κυκλοφορούντα στο αίμα καρκινικά κύτταρα τα οποία έχουν «δραπετεύσει» από όγκους αποτελούν πολύ χρήσιμο εργαλείο για τους ειδικούς καθώς μπορούν να δείξουν την πιθανή εξάπλωση του καρκίνου σε άλλα σημεία του σώματος.

Με τη βοήθεια μιας ουσίας που δρα ως βιολογική «κόλλα» το μικροτσίπ των αμερικανών ερευνητών συλλαμβάνει μόνο τα κύτταρα που εκείνοι επιθυμούν. Μέχρι στιγμής έχουν εξετάσει το ειδικό προστατικό αντιγόνο (ΡSΑ), το οποίο αποτελεί δείκτη ύπαρξης καρκίνου του προστάτη. Η νέα μικροσυσκευή συνδέεται με ένα μικροσκόπιο το οποίο λαμβάνει τουλάχιστον 6.000 εικόνες των κυττάρων.

Ενα φάρμακο, η δουταστερίδη, που χρησιμοποιείται ήδη για την αντιμετώπιση της υπερπλασίας του προστάτη, φαίνεται ότι μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στον αδένα. Αυτό έδειξε μεγάλη διεθνής κλινική δοκιμή που διήρκεσε τέσσερα χρόνια και περιελάμβανε 6.500 άνδρες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά της που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Νew Εngland Journal of Μedicine», άνδρες που λάμβαναν το φάρμακο αντιμετώπιζαν μειωμένο κατά 23% κίνδυνο για καρκίνο του προστάτη σε σύγκριση με όσους λάμβαναν εικονική ουσία. 

Το μικρόβιο που παρατείνει τη ζωή μας

Είναι δυνατόν ένα μικρόβιο να επιμηκύνει τη ζωή των θηλαστικών; Και όμως έτσι δείχνουν όλα τα πειράματα. Η χορήγησή του στον ανθρώπινο οργανισμό έχει υπολογιστεί ότι θα μας πρόσθετε περίπου δέκα χρόνια! Η αξιοποίησή του πρέπει ωστόσο να γίνει με απόλυτη προσοχή για να μη διαταράξει την ισορροπία του οργανισμού

ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΣΩΛΗ Από  ΤΟ ΒΗΜΑ online-ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Η ουσία ραπαμυκίνη, που από κάποιους χαρακτηρίστηκε «ελιξίριο της μακροζωίας», παράγεται από ένα μικρόβιο (Streptomyces hygroscopicus) που ζει στο έδαφος της Νήσου του Πάσχα, του εξωτικού αυτού μέρους του Νοτίου Ειρηνικού. Η ουσία πρωτοανακαλύφθηκε το 1964 από καναδούς ερευνητές. Οι επιστήμονες διέσχισαν τον Ειρηνικό και έφθασαν στη Νήσο του Πάσχα προκειμένου να μελετήσουν την υγεία ενός τόσο απομονωμένου πληθυσμού όσο αυτός που την κατοικεί. Κάτω από τη σκιά των περίφημων μονολιθικών αγαλμάτων που δεσπόζουν στο νησί συνέλεξαν βιολογικό υλικό για περαιτέρω εξέταση χωρίς να γνωρίζουν ότι ουσιαστικώς μέσα στο χώμα που θα έπαιρναν μαζί τους θα κρυβόταν το πολύτιμο φάρμακο. Και όμως έτσι τελικώς ανακλύφθηκε η ραπαμυκίνη! Η ουσία χρησιμοποιήθηκε αρχικώς ως αντιμυκητισιακός παράγοντας αλλά σύντομα φάνηκε η έντονη ανοσοκατασταλτική δράση της, με αποτέλεσμα να αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια ένα άκρως χρήσιμο «εργαλείο» ενάντια στην απόρριψη μοσχευμάτων. Το όνομά της συνδέεται με την ονομασία Ράπα Νούι που δόθηκε στο νησί από τους πολυνήσιους αποίκους του, οι οποίοι εκτιμάται ότι έφθασαν σε αυτό τον 5ο αιώνα μ.Χ. (Ράπα σημαίνει μεγαλύτερο ενώ Νούι είναι ένα νησί της Ταϊτής).

«Παγώνει» τον χρόνο!

Πριν από μερικούς μήνες όμως και συγκεκριμένα τον περασμένο Ιούλιο ερευνητές τριών διαφορετικών αμερικανικών ινστιτούτων- Πανεπιστήμια του Τέξας και του Μίσιγκαν και Εργαστήριο Τζάκσον στο Μέιν- τράβηξαν επάνω τους το παγκόσμιο ενδιαφέρον καθώς με δημοσίευσή τους στην έγκριτη επιθεώρηση «Νature» παρουσίασαν μια άλλη πιθανή δράση της ραπαμυκίνης που αφορά το να «παγώνει» τον χρόνο. Οι επιστήμονες μελέτησαν την ουσία στο πλαίσιο ενός προγράμματος του Εθνικού Ινστιτούτου Παρεμβάσεων για τη Γήρανση των ΗΠΑ. Στόχος του προγράμματος είναι να δοκιμαστούν χημικά τα οποία θα μπορούσαν να επιμηκύνουν το προσδόκιμο ζωής πειραματοζώων και συγκεκριμένα ποντικών. Από «ακρόαση» περνούν και άλλες ουσίες όπως η ασπιρίνη, η ρεσβερατρόλη του κόκκινου κρασιού αλλά και η συμβαστατίνη.

Οι ερευνητές «έτρεξαν» παράλληλη μελέτη σε ηλικιωμένα ποντίκια και είδαν ότι η ραπαμυκίνη επιμήκυνε σημαντικά τη ζωή των ζώων. Στο πλαίσιο του πειράματος οι τρεις ομάδες μελέτησαν 2.000 ποντίκια τα οποία ήταν ηλικίας περίπου 600 ημερών- στον άνθρωπο η αντίστοιχη ηλικία είναι τα 60 έτη. Περίπου το ένα τέταρτο των ζώων ακολούθησε φυσιολογική διατροφή, ενώ τα υπόλοιπα λάμβαναν τροφή εμπλουτισμένη με ραπαμυκίνη.

Οπως προέκυψε, τα ζώα που λάμβαναν το φάρμακο μαζί με την τροφή τους έζησαν πολύ περισσότερο από τα υπόλοιπα. Συγκεκριμένα η διάρκεια ζωής των αρσενικών αυξήθηκε από 1.078 σε 1.179 ημέρες (28%) και των θηλυκών από 1.094 σε 1.245 ημέρες (ποσοστό της τάξεως του 38%). Με βάση αυτά τα στοιχεία που αφορούσαν την αύξηση του προσδόκιμου ζωής στις μεγάλες ηλικίες υπολογίστηκε ότι η μέση συνολική επιβίωση αυξάνεται κατά 9% στα αρσενικά ποντίκια και κατά 14% στα θηλυκά. Ενα τέτοιο ποσοστό θα μεταφραζόταν σε αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης του ανθρώπου κατά τουλάχιστον δέκα έτη.

«Ξανάνιωσαν» τα γέρικα ποντίκια

Αυτό που εξέπληξε τους ερευνητές ήταν ότι το φάρμακο φάνηκε να προσφέρει    «θαυματουργή» αντιγηραντική δράση, παρ΄ ότι η χορήγησή του ξεκίνησε όταν τα ζώα    βρίσκονταν σε προχωρημένη ηλικία. Μάλιστα, όπως συμβαίνει συχνά στην επιστήμη, η   συγκεκριμένη ανακάλυψη σχετικά με την ευεργετική επίδραση της ουσίας ακόμη και στις μεγάλες ηλικίες ήλθε εντελώς τυχαία. Οι ερευνητές κατάφεραν να δουν τη σημαντική αντιγηραντική επίδραση που είχε το φάρμακο στα ηλικιωμένα ζώα απλώς επειδή πάσχιζαν επί μακρόν να βρουν τη σωστή φόρμουλα χορήγησης της ουσίας, με αποτέλεσμα εν τω μεταξύ τα πειραματόζωα να γεράσουν!

Πώς συνέβη αυτό; Οταν τα ποντίκια ήταν ακόμη μικρά, οι επιστήμονες άρχισαν να προσθέτουν ραπαμυκίνη στην τροφή τους για να δουν αν θα υπήρχε αποτέλεσμα. Κατάλαβαν όμως γρήγορα ότι με την απλή προσθήκη της ουσίας στην τροφή δεν ήταν δυνατόν να επιτευχθεί η χορήγηση των σωστών δόσεων του φαρμάκου. Αρχισαν λοιπόν να αναζητούν τρόπους ανάπτυξης μιας ειδικής τροφής η οποία θα περιείχε συμπυκνωμένη ραπαμυκίνη που θα εκλυόταν σταδιακώς στο έντερο. Χρειάστηκε διάστημα μεγαλύτερο του ενός χρόνου για να δημιουργηθεί αυτή η ειδική τροφή με συνέπεια τα ποντίκια να φθάσουν σχεδόν στην… τρίτη ηλικία. Οι ερευνητές βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε διαδικασία δεύτερης μελέτης, στην οποία χορηγούν ραπαμυκίνη σε ποντίκια ενώ αυτά είναι πολύ νεότερα (270 ημερών) προκειμένου να δουν ποια θα είναι η δράση της ουσίας όταν αυτή δοθεί σε μικρότερες ηλικίες. Τα πρώτα αποτελέσματα μαρτυρούν αύξηση της επιβίωσης και σε αυτές τις ηλικίες.

Σημειώνεται ότι πριν από τα πειράματα στα ποντίκια διεξήχθησαν άλλα πειράματα σε τρία είδη κατώτερων οργανισμών (μύκητες, νηματώδεις σκώληκες, δροσόφιλες), όπου και πάλι είχε φανεί η αντιγηραντική δράση της ουσίας. Η πρόσφατη μελέτη στα ποντίκια όμως θεωρήθηκε άκρως σημαντική καθώς ήταν η πρώτη φορά που φάνηκε ότι μια φαρμακολογική παρέμβαση μπορεί να βάλει «φρένο» στη διαδικασία της γήρανσης σε θηλαστικά. Ωστόσο τα θετικά αυτά αποτελέσματα δεν μεταφράζονται και σε άμεση ανάπτυξη ενός φαρμάκου που θα πολεμά τη γήρανση. Και αυτό διότι η ραπαμυκίνη είναι κατά βάση ένα ανοσοκατασταλτικό φάρμακο το οποίο συνδέεται με σοβαρές παρενέργειες και άρα στην υπάρχουσα μορφή του είναι πολύ επικίνδυνο για χρήση ως αντιγηραντική θεραπεία. Οι ερευνητές ανέφεραν πάντως στην επιστημονική επιθεώρηση «Νature» ότι τα ευρήματά τους θα μπορούσαν να ανοίξουν τον δρόμο για τη δημιουργία νέων φαρμάκων που θα έχουν μεν αντιγηραντική δράση, χωρίς όμως να επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Εκτιμούν μάλιστα ότι οι πρώτες τέτοιου είδους θεραπείες θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν μέσα σε μια δεκαετία.

Η πρωτεΐνη -τροχονόμος
Ποιος είναι όμως ο τρόπος δράσης της ραπαμυκίνης που δείχνει να την αναδεικνύει σε «μαγικό φίλτρο» της νεότητας; Η ουσία πιστεύεται ότι παρεμβαίνει στο ίδιο μονοπάτι με εκείνο το οποίο στοχεύει ο θερμιδικός περιορισμός, μια τακτική που έχει φανεί από πειράματα σε ζώα ότι προσφέρει μακροζωία. Το επιτυγχάνει αυτό μέσω μιας κυτταρικής πρωτεΐνης που ονομάζεται mΤΟR (mammalian Τarget of Rapamycin) και η οποία έχει αποδειχθεί ότι παίζει μεγάλο ρόλο σε ό,τι αφορά τόσο την υγεία όσο και την ασθένεια των κυττάρων. Η mΤΟR ευθύνεται για τη ρύθμιση σημαντικών αυξητικών παραγόντων και οδών σηματοδότησης που ελέγχουν βασικές κυτταρικές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένων της ανάπτυξης του κυττάρου, του κυτταρικού μεταβολισμού και της δημιουργίας νέων αιμοφόρων αγγείων μέσω της αγγειογένεσης.

Αντικαρκινικές ιδιότητες
Τα χαρακτηριστικά αυτά όμως τα οποία ελέγχει η πρωτεΐνη είναι εκείνα που μπορούν να συνδεθούν και με τον καρκίνο: η υπερενεργοποίηση ορισμένων οδών σηματοδότησης είναι δυνατόν να καταλήξει σε υπερ-δραστηριότητα της mΤΟR, με αποτέλεσμα τη μη ελεγχόμενη ανάπτυξη του κυττάρου, τον αυξημένο κυτταρικό μεταβολισμό, τη δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων και τελικώς την ανάπτυξη του καρκίνου. Λόγω αυτού του «ευαίσθητου» ρόλου της, λοιπόν, η mΤΟR αλλά και η ραπαμυκίνη η οποία στοχεύει τη συγκεκριμένη πρωτεΐνη έχουν μπει στο «μικροσκόπιο» πολλών ερευνητών διαφορετικών πεδίων όπως εκείνων που ασχολούνται με τον καρκίνο.

Η ραπαμυκίνη έχει δείξει ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες σε μοντέλα ζώων- κυρίως σε ό,τι αφορά την αγγειογένεση και την ανάπτυξη των όγκων-, ενώ μελετώνται διάφορα παράγωγά της ενάντια σε πολλές μορφές καρκίνου, όπως τα λεμφώματα, ο καρκίνος του πνεύμονος, του νεφρού, του μαστού, του παχέος εντέρου και του παγκρέατος. Μάλιστα κυκλοφορεί ήδη ένα παράγωγο της ραπαμυκίνης για την αντιμετώπιση του προχωρημένου νεφροκυτταρικού καρκινώματος, καθώς και του λεμφώματος από κύτταρα του μανδύα (επιθετική μορφή καρκίνου των Β-λεμφοκυττάρων), ενώ βρίσκονται σε φάση δοκιμών σε ανθρώπους και άλλα παράγωγα της ουσίας για την αντιμετώπιση του νεφροκυτταρικού καρκίνου.

Στεντ και νεφροπάθειες
Η ουσία φαίνεται όμως ότι μπορεί να αποτελέσει «όπλο» της Ιατρικής σε πολλά επίπεδα. Π.χ., χρησιμοποιείται ήδη στα στεντ που εμφυτεύονται σε καρδιοπαθείς προκειμένου να παραμένουν ανοιχτές οι αρτηρίες τους, ενώ μελετάται η χρήση της και ενάντια στη νόσο Αλτσχάιμερ και στις νεφροπάθειες.

Μελέτη που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Ιανουάριο στο επιστημονικό έντυπο «Journal of the Αmerican Society of Νephrology» από ειδικούς του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στη Σάντα Μπάρμπαρα έδειξε ότι η ραπαμυκίνη μπορεί να αποτελέσει πιθανή θεραπεία για την πολυκυστική νεφροπάθεια, η οποία εκτιμάται ότι «πλήττει» περί τα 12 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως. Η συγκεκριμένη πάθηση χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση μεγάλου αριθμού κύστεων στους νεφρούς, με αποτέλεσμα τελικώς να προκαλείται νεφρική ανεπάρκεια σχεδόν στους μισούς ασθενείς ως τα 50 έτη τους. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα μοντέλο ποντικού το οποίο έφερε τα ίδια γονίδια τα οποία προκαλούν την πολυκυστική νόσο των νεφρών στον άνθρωπο. Οπως προέκυψε, η ραπαμυκίνη όχι μόνο έβαλε «φρένο» στην περαιτέρω ανάπτυξη κύστεων αλλά φάνηκε ακόμη και να οδηγεί σε μερική αναστροφή του υπάρχοντος προβλήματος. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη διαφορετικές κλινικές δοκιμές που θα δείξουν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της ραπαμυκίνης και κάποιων παραγώγων της στην πολυκυστική νεφροπάθεια. Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται μάλιστα μέσα στο έτος.

Ασπίδα της μνήμης
Ο «θησαυρός» όμως του Νησιού του Πάσχα υπόσχεται ακόμη και να «θωρακίσει» τη μνήμη μας. Σύμφωνα με ερευνητές του Κέντρου Επιστημών Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Σαν Αντόνιο, η ραπαμυκίνη φάνηκε έπειτα από πειράματα σε ποντίκια με Αλτσχάιμερ ότι είναι ικανή να αναστρέψει τα προβλήματα μάθησης και μνήμης. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι η ουσία μείωσε τις βλάβες που προκαλεί η νευροεκφυλιστική νόσος στον εγκέφαλο των ζώων. Οι έρευνες συνεχίζονται και οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ίσως σύντομα το φάρμακο θα μπορέσει να δώσει μια νέα προοπτική στους ασθενείς με Αλτσχάιμερ, για τους οποίους δεν υπάρχουν σήμερα αποτελεσματικές θεραπείες.

Σε κάθε περίπτωση αυτή η ουσία, που ξεκίνησε από τη μέση του πουθενά για να αποτελέσει αντικείμενο διαφορετικών ερευνητικών ομάδων ανά τον κόσμο, είναι πολλά υποσχόμενη. Βέβαια δεν είναι λίγοι οι ειδικοί που προειδοποιούν πως, εξαιτίας του ότι στοχεύει την πρωτεΐνη mΤΟR, η οποία αποτελεί το «κλειδί» πολλών και διαφορετικών κυτταρικών λειτουργιών, πρέπει να είμαστε άκρως προσεκτικοί με τη χρήση της. Η δράση της ραπαμυκίνης μοιάζει με εκείνη ενός κοφτερού μαχαιριού: είναι ισχυρή και μπορεί να κόψει το «κακό» στη ρίζα του, αν όμως δεν γίνει σωστή χρήση της μπορεί να τραυματίσει ή και να σκοτώσει. Ελπίζουμε όλοι ότι με την κατάλληλη ερευνητική δουλειά η ραπαμυκίνη θα δημιουργήσει μελλοντικά ένα τοπίο στην ιατρική έρευνα ελκυστικό όσο το «εξωτικό» Νησί του Πάσχα και όχι ένα σκοτεινό τοπίο σαν κάποιος να κρατά κοφτερό μαχαίρι στα τυφλά…

Φάρμακο για την υπερπλασία προστάτη απομακρύνει και τον καρκίνο

Φάρμακο που χρησιμοποιείται ήδη σε άντρες με υπερπλασία του προστάτη φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στον προστάτη, σύμφωνα με μεγάλη διεθνή έρευνα.

Κλινική δοκιμή που διήρκεσε 4 χρόνια και πραγματοποιήθηκε σε περισσότερους από 6.500 άντρες ανακάλυψε ότι όσοι έλαβαν δουταστερίδη είχαν 23% χαμηλότερο κίνδυνο καρκίνου στον προστάτη σε σχέση με αυτούς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.

Οι άντρες που έλαβαν μέρος στην έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘New England Journal of Medicine’, βρίσκονταν σε υψηλό κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.

Βρετανοί ερευνητές χαιρέτησαν τα αποτελέσματα αλλά δήλωσαν ότι χρειάζεται μακροχρόνια έρευνα. Δεν είναι η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη ομάδα φαρμάκων έχει βρεθεί να έχει δυνατότητες στην πρόληψη του καρκίνου στον προστάτη.

Το 2003, ερευνητές έδειξαν ότι παρόμοιο φάρμακο, η φιναστερίδη, μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη κατά το ένα τέταρτο σε υγιείς άντρες αλλά επίσης ανακάλυψε ότι οι όγκοι που εντοπίστηκαν ήταν περισσότερο επιθετικοί. Και τα δυο φάρμακα συνταγογραφούνται σε άντρες με υπερπλασία προστάτη.

Η νέα έρευνα εξέτασε άντρες ηλικίας 50 έως 75 ετών που αντιμετώπιζαν υψηλό κίνδυνο καρκίνου στον προστάτη επειδή είχαν υψηλά επίπεδα PSA αλλά δεν είχαν καρκίνο στον προστάτη.
Έλαβαν καθημερινή δόση δουταστερίδης ή εικονικό φάρμακο.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας ο καρκίνος του προστάτη εμφανίστηκε σε 659 άντρες που λάμβαναν το φάρμακο και 858 άντρες που λάμβαναν εικονικό.

Σε άντρες με οικογενειακό ιστορικό καρκίνου στον προστάτη, το φάρμακο μείωσε τον σχετικό κίνδυνο διάγνωσης καρκίνου στον προστάτη κατά 31,4%.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι περισσότεροι όγκοι που εντοπίστηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας ενδεχομένως θα ήταν παρόντες από την αρχή αλλά θα ήταν πολύ μικροί για να εντοπιστούν. Δήλωσαν ότι αυτό στηρίζει την ιδέα ότι το φάρμακο συρρικνώνει όγκους του προστάτη αρχικού σταδίου ή τους εμποδίζει από τη μεγέθυνση σε μέγεθος που θα μπορούσε να εντοπιστεί και που θα χρειαζόταν αγωγή.

Ο επικεφαλής της έρευνας, Dr Gerald Andriole, του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, δήλωσε ότι τα φάρμακο θα μπορούσε υποθετικά να προσφέρει σε χιλιάδες άντρες την πιθανότητα να μειώσουν τον κίνδυνο της νόσου.

Πρόσθεσε ότι αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι περισσότεροι άντρες θα μπορούσαν να αποφύγουν μη αναγκαία αγωγή για καρκίνο του προστάτη και παρενέργειες που μπορούν να προκύψουν από την αγωγή.

Από iatronet » Επιστήμη & Ζωή

Νέα θεραπευτική λύση για τον καρκίνο του στομάχου

Νέα εποχή για τη θεραπεία ασθενών με προχωρημένο καρκίνο του στομάχου σηματοδοτεί η έγκριση νέας θεραπείας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αφού – σύμφωνα με τα αποτελέσματα διεθνούς μελέτης – για πρώτη φορά, η συνολική επιβίωση των εν λόγω ασθενών μπορεί να ξεπεράσει το ένα έτος.

Πρόσφατα, η ουσία τραστουζουμάμπη εγκρίθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, για χορήγηση σε ασθενείς με HER2-θετικό προχωρημένο καρκίνο του στομάχου. Η έγκριση βασίζεται στα εντυπωσιακά αποτελέσματα της διεθνούς μελέτης ToGA, τα οποία έδειξαν ότι η θεραπεία με τραστουζουμάμπη παρατείνει σημαντικά τη ζωή των ασθενών που πάσχουν από αυτή την επιθετική μορφή καρκίνου. Η συνολική επιβίωση για τους ασθενείς με υψηλά επίπεδα της πρωτεΐνης HER2 στη μελέτη ToGA ήταν 16 μήνες έναντι 11,8 μηνών (κατά μέσον όρο) για τους ασθενείς που έλαβαν μόνο χημειοθεραπεία.

Τα παραπάνω ανακοίνωσε σε συνέντευξη τύπου ο Αριστοτέλης Μπάμιας, Παθολόγος-Ογκολόγος, Επικ. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σύμφωνα με τον οποίο ‘Πρόκειται για την πρώτη εξατομικευμένη θεραπεία που προσφέρει όφελος επιβίωσης στον καρκίνο του στομάχου, γεγονός που από μόνο του αποτελεί ένα εξαιρετικά σημαντικό βήμα προόδου στην αντιμετώπιση ενός δύσκολα θεραπεύσιμου καρκίνου. Έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι η τραστουζουμάμπη θα βοηθήσει τους ασθενείς με HER2-θετικό καρκίνο του στομάχου όσο έχει βοηθήσει τις γυναίκες με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού τα τελευταία χρόνια’.

Βάσει των ιδιαίτερα θετικών αποτελεσμάτων από τη μελέτη φάσης ΙΙΙ, ToGA, η αίτηση για επέκταση της ένδειξης εξετάστηκε με ταχείς διαδικασίες από τις Ευρωπαϊκές Υγειονομικές Αρχές, δίνοντας τη δυνατότητα στους ασθενείς να ωφεληθούν νωρίτερα από αυτή τη θεραπεία που παρατείνει την επιβίωση.

Δεδομένου ότι οι θεραπευτικές επιλογές για τη νόσο ανέκαθεν συνδέονταν με φτωχή πρόγνωση, τόσο οι επαγγελματίες υγείας όσο και οι ασθενείς σε όλο τον κόσμο περίμεναν με μεγάλη ανυπομονησία την έγκριση της νέας ένδειξης της τραστουζουμάμπης. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Dr Richard Schilsky, Ογκολόγου και Προέδρου του ετήσιου Συνεδρίου της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO): ‘Τα δεδομένα της μελέτης ToGA θα έχουν άμεση επίδραση στα πρότυπα θεραπείας του γαστρικού καρκίνου’.

Η έγκριση κυκλοφορίας της τραστουζουμάμπης έχει άμεση ισχύ σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ισλανδία, το Λίχτενσταϊν και τη Νορβηγία, ενώ σύντομα, αναμένονται οι εγκρίσεις για την επέκταση της ένδειξης και σε άλλες χώρες παγκοσμίως.

Σχετικά με τον καρκίνο του στομάχου

Ο καρκίνος του στομάχου είναι η δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου από καρκίνο στον κόσμο και ο τέταρτος πιο κοινός καρκίνος, με περισσότερα από 1.000.000 περιστατικά καρκίνου του στομάχου να διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο. Ο προχωρημένος καρκίνος του στομάχου συνδέεται με κακή πρόγνωση. Η διάμεση επιβίωση μετά τη διάγνωση είναι περίπου 10-11 μήνες με τις επί του παρόντος διαθέσιμες θεραπείες. Περίπου 15-18% των όγκων του στομάχου εμφανίζουν υψηλά επίπεδα της πρωτεΐνης HER2.

Η έγκαιρη διάγνωση της νόσου αποτελεί πρόκληση, εξαιτίας του ότι οι περισσότεροι ασθενείς δεν εμφανίζουν συμπτώματα σε πρώιμο στάδιο. Παγκοσμίως, περίπου τα μισά περιστατικά καρκίνου του στομάχου διαγιγνώσκονται σε πρώιμα στάδια της νόσου και τα υπόλοιπα σε προχωρημένο στάδιο.

Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του στομάχου είναι το φύλο (οι άνδρες έχουν περισσότερες πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου στο στομάχι), η ηλικία, το κάπνισμα, η παχυσαρκία, αλλά και το περιβάλλον και γενετικοί παράγοντες. Η πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά – ιδιαίτερα σε βιταμίνη C – διατροφή ενδέχεται να βοηθά στην πρόληψη της βλάβης της προστατευτικής επένδυσης του στομάχου, η οποία μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη καρκίνου.

Σχετικά με τη μελέτη

Η ToGA είναι η πρώτη τυχαιοποιημένη μελέτη, φάσης ΙΙΙ, που διερεύνησε τη χορήγηση τραστουζουμάμπης σε ασθενείς με μη εγχειρήσιμο, τοπικά προχωρημένο, υποτροπιάζοντα ή/ και μεταστατικό HER2-θετικό καρκίνο του στομάχου. Περίπου 3.800 ασθενείς με καρκίνο του στομάχου ελέχθησαν για HER2-θετικούς όγκους και από αυτούς 594 ασθενείς με HER2-θετικό καρκίνο του στομάχου συμμετείχαν στη μελέτη.

Συνοπτικά τα αποτελέσματα της μελέτης έχουν ως εξής:
Η συνδυαστική θεραπεία με τραστουζουμάμπη σημείωσε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ανταπόκρισης (από 34,5% σε 47,3%)
Ο συνδυασμός τραστουζουμάμπης με χημειοθεραπεία παρατείνει την επιβίωση μέχρι και τους 16 μήνες στους ασθενείς με HER2-θετικό προχωρημένο καρκίνο του στομάχου, ξεπερνώντας ουσιαστικά το φράγμα των 11,8 μηνών
Στη μελέτη επιβεβαιώθηκε το ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας της τραστουζουμάμπης

Σχετικά με την τραστουζουμάμπη

Η τραστουζουμάμπη είναι ένα ανθρωποποιημένο αντίσωμα, που έχει σχεδιαστεί, έτσι ώστε να στοχεύει και να εμποδίζει τη λειτουργία της HER2, μιας πρωτεΐνης που παράγεται από ένα συγκεκριμένο γονίδιο που έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει καρκίνο. Ο τρόπος δράσης της είναι μοναδικός ως προς το ότι ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού και καταστέλλει τη HER2 προκειμένου να στοχεύσει και να καταστρέψει τον όγκο.

Η τραστουζουμάμπη έχει δείξει χωρίς προηγούμενο αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση τόσο του πρώιμου όσο και του προχωρημένου (μεταστατικού) HER2-θετικού καρκίνου του μαστού. Χορηγούμενη μόνη της ως μονοθεραπεία, αλλά και σε συνδυασμό με ή μετά την καθιερωμένη χημειοθεραπεία, η τραστουζουμάμπη έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τα ποσοστά ανταπόκρισης, την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και τη συνολική επιβίωση, διατηρώντας ταυτόχρονα την ποιότητα ζωής, σε γυναίκες με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού. Από το 1998, η τραστουζουμάμπη έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία περισσότερων από 740.000 γυναικών με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού παγκοσμίως.

Σχετικά με την εξατομικευμένη θεραπεία

Διαφορετικοί άνθρωποι ανταποκρίνονται διαφορετικά στις θεραπείες. Στόχος της Εξατομικευμένης Θεραπείας είναι η χορήγηση της κάθε θεραπείας στοχευμένα προς τους ασθενείς που φαίνεται πιο πιθανόν να ωφεληθούν από αυτήν. Πρακτικά αυτό μεταφράζεται σε ανάπτυξη θεραπειών ειδικά σχεδιασμένων για συγκεκριμένες υποομάδες ασθενών, που έχουν κοινά χαρακτηριστικά στη γενετική τους κατασκευή ή στη μοριακή φύση της νόσου τους. Η συγκεκριμένη προσέγγιση έχει εξαιρετικά μεγάλες δυνατότητες να συμβάλει στη βελτίωση της υγειονομικής περίθαλψης, ως προς την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα, με οφέλη για τους ασθενείς, τους επαγγελματίες υγείας, τα ασφαλιστικά ταμεία και την κοινωνία γενικότερα.

Η θεραπεία με τραστουζουμάμπη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα εξατομικευμένης θεραπείας: η μέτρηση του επιπέδου έκφρασης της πρωτεΐνης HER2 στα κύτταρα του καρκίνου του μαστού με ειδικές δοκιμασίες, αποτελεί έναν αξιόπιστο τρόπο αναγνώρισης των ασθενών που είναι περισσότερο πιθανόν να ανταποκριθούν στη τραστουζουμάμπη, μια θεραπεία που στοχεύει ειδικά την HER2. Η προσέγγιση αυτή έχει εφαρμογή και στη διάγνωση και θεραπεία του HER2-θετικού καρκίνου του στομάχου με τραστουζουμάμπη.

Από  iatronet.gr

Χημειοθεραπεία και πειραματικό φάρμακο συρρικνώνουν τον καρκίνο στο πάγκρεας

Σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, πειραματικό συνθετικό φάρμακο, το JP1201, αποδείχτηκε αποτελεσματικό έναντι ανθρώπινων όγκων παγκρέατος σε ποντίκια, σύμφωνα με νέα έρευνα. Το JP1201 μιμείται τη δράση μιας φυσιολογικά παραγόμενης πρωτεΐνης (Smac) που προκαλεί τον θάνατο των κυττάρων.

Στην έρευνα, επιστήμονες χορήγησαν το JP1201 και το φάρμακο χημειοθεραπείας gemcitabine, σε ποντίκια με μεταμοσχευμένους παγκρεατικούς όγκους ανθρώπου.

Ο ερευνητής Dr. Rolf Brekken, του πανεπιστημίου του Τέξας, δήλωσε ότι παρατηρήθηκε μείωση κατά 50% του όγκου του ποντικού σε διάστημα 2 εβδομάδων.

Η αγωγή παρέτεινε επίσης τη ζωή των ποντικών. Το εύρημα θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε περισσότερο αποτελεσματικές θεραπείες για τον καρκίνο του παγκρέατος και πιθανόν άλλων καρκίνων, δήλωσε η ερευνητική ομάδα.

Ο Brekken δήλωσε ότι αυτή η ουσία ενίσχυσε την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας και βελτίωσε την επιβίωση σε πολλά μοντέλα ζώων καρκίνου του παγκρέατος. Τώρα υπάρχουν ενδείξεις σε ζώα που δείχνουν ότι ο συγκεκριμένος συνδυασμός έχει ισχυρή επίδραση στον καρκίνο του παγκρέατος, κατέληξε.

Από   iatronet.gr ,    Πηγές: περιοδικό ‘Cancer Research.’