Περικοπές 11,5 ΔΙΣ Ευρώ 3

ισοτητα, ισονομια, ισοπολιτεια

Υπότιτλος : «Καλά κρασάάάά…ά»

Γιατροί (νοσοκομειακοί), παπάδες, αστυνομικοί, πανεπιστημιακοί, δικαστικοί, στρατιωτικοί, διπλωματικοί, εφοριακοί, βουλευτές … κ.λ.π.
Τα γουρουνάκια που είναι πιό ίσα από τα άλλα.
Είναι φυσικά ίσα μεταξύ τους, είναι ίσα και με τα υπόλοιπα γουρουνάκια (στη φάρμα Ελλάδα), αλλά αυτά είναι πιό ίσα από τα άλλα που είναι απλώς ίσα.

Πώς να το κάνουμε. Αυτά είναι ο καθρέφτης μας.
Τα στολίδια μας. Τα ασημικά μας. Τα καλά μας.
Λίγο πιό πάνω από εμάς, αλλά ίσα με εμάς.
30-40% μείωση εγώ-εσύ-ο γεράκος, 0% αυτοί.
Πολεμάμε να διασφαλίσουμε «λένε» το 0%, ούτε καν συζητάμε για 5% μείωση. Διαπλεκόμενα; Φτου, κακιά λέξη. Πιπέρι στο στόμα.
Είπαμε. Πιό ίσα από τα άλλα τα ίσα. Το ίδιο ίσα δηλαδή,
μόνο που είναι λίγο πιό ίσα απ΄τα υπόλοιπα τα ίσα.
Φάρμα, σου λένε μετά. Γιαυτό ίσως την κάνανε και γάλα, κάποιοι.

Κάποτε, τα πράγματα ήταν απλούστερα.
Η εξουσία ήταν ο λαός (όσοι δεν ήταν δούλοι δηλαδή, άρα λιγότεροι από τους μισούς, γιατί οι υπόλοιποι μισοί και παραπάνω ήταν λιγότερο ίσοι με τους άλλους μισούς τους πιό ίσους), που τέλος πάντων συσκέπτονταν, κουβέντιαζαν, το ζάλιζαν δηλαδή το πράγμα (Βουλή το είπαν αυτό μόνο που δεν είχε 300 αλλά 2000-3000 άτομα, εκεί στην Ακρόπολη από κάτω- όπως λέμε στην αμυγδαλιά από κάτω, αλλά
όχι ακριβώς έτσι γιατί αλλιώς θα γίνει τσιφτετέλι και τσάμικο). Και αν τσαντιζόντουσαν κιόλας, ενίοτε με κανέναν κερατά, γράφανε και κανένα όνομα σε κάτι κεραμίδες από κάτω, και όποιος γραφόταν εκεί, του τάπαιρναν όλα ότι είχε και δεν είχε και τον κάνανε ξού- τον διαολόστελναν στην άκρη του κόσμου (κάτι σαν την τότε Σιβηρία). Δηλαδή τον έγραφαν εκεί που πιάνει το μελάνι (στο όστρακο), γιατί σήμερα αναποδογύρισε ο ντουνιάς και ο κερατάς γράφει τους υπόλοιπους εκεί που ΔΕΝ πιάνει μελάνι (ό…ς).
Όοοο…λο αυτό το ονόμασαν ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (σκέτο, χωρίς προσδιορισμούς γεωγραφικούς ή πολιτικούς ή άλλους τινές).

Και εκεί, στον «Παράδεισο» σπουδαίοι και ονομαστοί και αξιοσέβαστοι ήταν κάτι γεροντάκια, συνήθως με μούσια, που πέρναγε η μπογιά τους και σιγόψηναν τους υπόλοιπους μέχρι που τους έφερναν με τα νερά τους. Δάσκαλους τους έλεγαν (από το δες και το καλός, δηλαδή κοίτα τι καλοί που είναι, εκτός κι αν προέρχεται από το δάς=δαδί και καλός, δηλαδή καλό κούτσουρο οπότε βράσε ρύζι) και φρόντιζαν για το «ευ ζειν», την καλοπέραση δηλαδή (και τη δική τους αλλά και των άλλων, των μαθητών τους) αλλά την πνευματική όχι την υλική, με την ανάλογη αμοιβή φυσικά (π.χ. Αριστοτέλης, Πλάτωνας και άλλοι παλιότεροι αλλά και νεότεροι). Γιατί άλλωστε, από τότε η γνώση και η απόκτησή της ήταν πλούτος (το έχουν πει άλλοι αυτό πριν από εμένα) και έφερνε (τότε τουλάχιστον) πλούτο.

Το ίδιο τους λένε και σήμερα, Δάσκαλους (και καθηγητές επειδή ηγούνται των μαθητών), και πάλι γεροντάκια είναι συνήθως, και με μουστάκια ή και μούσια αρκετοί , και πάλι σιγοψήνουν τους υπόλοιπους (γονείς και μαθητές), και πάλι για το «ευ ζείν» πολεμάνε (και το δικό τους- ψωμολύσσηδες του Δημοσίου τους χαρακτηρίζουν- αλλά και των μαθητών-γονέων). Το μόνο διαφορετικό είναι ότι :

  • σήμερα πλέον υπάρχουν και γυναίκες-Δάσκαλοι (εδώ και χρόνια, ευτυχώς)
  • δεν είναι πιά αξιοσέβαστοι, ούτε σπουδαίοι, ούτε μετράει ο λόγος τους (παρά μόνο αν τσεπώνουν πολλά μαύρα λεφτά – ιδιαίτερα ή φροντιστήρια)

Γιατί; Μα προφανώς γιατί η γνώση πλέον δεν θεωρείται πλούτος (στην Ελλάδα τουλάχιστον που εδραίωσε παλιότερα τη γνώση, γιατί αλλού που καλλιεργείται συστηματικά, παράγει αφθονότατο πλούτο).

Και έτσι, με τη βοήθεια του Χριστιανισμού, που πρόσθεσε στη ζωή των ανθρώπων το φόβο του θανάτου, μεσολαβούντος και του υπερσυντηρητικού Βυζαντίου και της Τουρκοκρατίας, η εξουσία πλέον του Δασκάλου μετατράπηκε στον τριαδικό «σατράπη» του χωριού της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας :
τον παπά, τον
χωροφύλακα και τον δάσκαλο. Με τους δύο πρώτους να μετουσιώνουν τον συντηρητισμό και την αυταρχικότητα της εξουσίας, αλλά και να καλλιεργούν τον τρόμο του θανάτου, ενώ ο Δάσκαλος να είναι πιό ανθρώπινος αλλά και ονειροπόλος και γι’ αυτό απόμακρος.

Μέχρι τη δεκαετία του ’70, οπότε η μεγάλη εξέλιξη της Τεχνολογίας παράλληλα με τις γεωπολιτικές εξελίξεις και τη μακρά πολιτική σταθερότητα στην Ευρώπη, έφερε μια οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη πρωτόγνωρη, η οποία όμως δεν αποδόθηκε στην διεύρυνση και μαζικοποίηση της γνώσης, αλλά στην δίψα για πλουτισμό που έγινε έτσι αυτοσκοπός παραμερίζοντας τους όποιους ηθικούς ενδοιασμούς.

Το αποτέλεσμα ήταν η απομυθοποίηση του Δασκάλου σαν Λειτουργού (μην ξεχνάμε και το «όλοι τους τα αρπάζουν» μέσα στη Βουλή από υπουργό που αποκαθήλωσαν οι μαθητές σύντομα, αν και είναι γνωστό κάθε χρόνο από τότε ακόμα ότι στην πρώτη δεκάδα των πλέον διεφθαρμένων υπαλλήλων δεν φιγουράρουν οι προαναφερθέντες Δάσκαλοι αλλά αντίθετα κάποιες άλλες κλίκες σαν τις ονοματισθείσες από την αρχή του παρόντος) και ο οποίος αναπαράγει και πλαταίνει τη γνώση, πλάθοντας παράλληλα και την προσωπικότητα του μαθητή με βάση σταθερές ηθικές αξίες (τιμιότητα, φιλαλήθεια, ευγένεια κ.λ.π.), ανυψώνοντας και αναβαθμίζοντας σταδιακά την κοινωνία τόσο πολισμικά όσο και πολιτιστικά, αλλά και η επακόλουθη τελική υποβάθμισή του σε εργάτη-υπηρέτη του μαθητή εξαρτώμενου από αυτόν (ο μαθητής πάνω απ’ όλα) με μοναδικό σκοπό την εξασφάλιση σ’ αυτόν μιας θέσης σε οποιαδήποτε Σχολή -όχι οπωσδήποτε της αρεσκείας του μαθητή- ικανή να αποφέρει γρήγορη και εύκολη καριέρα με ταχεία οικονομική ανέλιξη έναντι οποιουδήποτε κόστους, ενώ παράλληλα στην Ιεραρχία της εξουσίας αντικαταστάθηκε από τον εφοριακό που θα εισπράξει τον «παραγόμενο;» πλούτο, ενώ βέβαια και το κυνήγι του πλούτου, αύξησε και τους φόβους και τις υπαρξιακές ανασφάλειες του λαού με πολεμοχαρές ή ρατσιστικό μένος απέναντι σε ανύπαρκτους δόλιους «κατακτητές» ή ανυπεράσπιστους ρακένδυτους αλλοδαπούς, θύματα της επαναλαμβανόμενης κάθε εικοσαετία μετακίνησης πληθυσμών που έλκονται από οικονομικά αναπτυγμένους πόλους, οπότε συνεπακόλουθα ανέδειξε έναν παλιό υπηρέτη της ευημερίας και ασφάλειας του πολίτη, τον στρατιωτικό, μαζί με τον αναβαθμισμένο χωροφύλακα-αστυνομικό, σε «Πραίτωρες»- κουμανταδόρους της «τάξης» στην κοινωνία.

Κύριος σκοπός των προηγούμενων «φρουρών» της «Δημοκρατίας» η διασφάλιση της «ασφάλειας» των υψηλών (χρήσιμων) προσώπων (βουλευτές υπουργοί, δικαστικοί, βιομήχανοι…), δηλαδή των γνωστών πιό ίσων από τα άλλα εξίσου ίσα αλλά λιγότερο σημαντικά γουρουνάκια, από φανταστικούς εχθρούς και η εξασφάλιση της ευημερίας τους, ενώ παράλληλο έργο τους είναι η δημιουργία κλίματος εθνικής ανασφάλειας ώστε να δικαιολογεί την αλόγιστη δαπάνη υπέρογκου εθνικού πλούτου για την προστασία από φανταστικούς εχθρούς που εποφθαλμιούν τα αγαθά μας, με αποτέλεσμα να περισσεύουν πλέον ελάχιστα για την επένδυση στην ευημερία ολόκληρου του λαού. Ταυτόχρονα, μετατρέπονται σε στηρίγματα της εκτελεστικής εξουσίας, θωρακίζοντας την απέναντι σε όποιον διανοηθεί να την αμφισβητήσει. Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος 5-6 διαπλεκόμενων επαγγελματικών ομάδων που ενισχύονται και προστατεύονται από την εκτελεστική εξουσία, παρέχοντάς της σαν αντάλλαγμα θωράκιση, προστασία και ασφάλεια, ενώ παράλληλα η μεγάλη μάζα του λαού διατηρείται σε οικονομικό μαρασμό και πολισμικό υπόνομο που την καθιστά ανήμπορη να ορθοποδίσει. Κάπως έτσι, φτάσαμε ως το σημερινό μπάχαλο.

Μην αυταπατάσθε λοιπόν. Τα 11,5 ΔΙΣ θα προέλθουν από τη δική μου και τη δική σας καμπούρα (που θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο ώστε να μην μπορούμε να ξεχάσουμε την ευκολία της υπόκλισης μπροστά στα αφεντικά μας) και όχι από την παχυλή τσέπη των υπερπροστατευμένων πιό ίσων από τα άλλα ίσα γουρουνάκια. Νομίζω, συνειδητοποιήσατε πλέον πως όσο μεγαλώνουν οι οικονομικές ανισότητες τόσο και ενισχύεται η ισχύς της εξουσίας τους επάνω μας και τόσο πιό αραγές γίνεται το μέτωπο των «Οικονομικών Πραιτώρων» απέναντι στην πραγματική ευημερία και πρόοδο του απλού λαού που αντίστοιχα φαντάζει υπερβολικά μακρινή.

Διότι στην πραγματικότητα, ποια είναι η διαπλοκή όλων αυτών των ακριβοπληρομένων Δημοσίων Λειτουργών (κινδύνων είναι το σωστότερο); Απλό. Οι μισοί από αυτούς (π.χ. βουλευτές, δικαστικοί, γιατροί, εφοριακοί, παπάδες, πανεπιστημιακοί κ.ά.) παράγουν «ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ» (εθνική, οικονομική, πνευματική, υπαρξιακή), ενώ οι άλλοι μισοί «παράγουν!!!» «ΑΣΦΑΛΕΙΑ» και η πραγματικότητα είναι ότι όλοι τους σχεδόν μηδενός εξαιρουμένου σαν κατατασσόμενοι στον τριτογενή τομέα της οικονομικής παραγωγής, παράγουν «ΑΕΡΑ ΚΟΠΑΝΙΣΤΟ» ξοδεύοντας «ξένο κορβανά». Και κατά το κοινώς λεγόμενο, είναι όλοι τους : ΑΕΡΙΤΖΗΔΕΣ – ΧΑΡΑΜΟΦΑΗΔΕΣ.

Και αν δεν με πιστεύετε, να το «νέο ειδικό μισθολόγιο» κάποιων «Πραιτώρων». Καμαρώστε «μειώσεις» !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Και τρεχάτε τώρα εσείς, αριστούχοι νέοι και λαμπρά μυαλά, να κυνηγήσετε σπουδές και πτυχία και διπλώματα και διδακτορικά και εξωτερικό και 5-15 χρόνια «ΕΞΟΔΑ», μέχρι τα 25 ή και τα 35 σας ενίοτε, για να παίρνετε τελικά 1500 Ευρώ στα 65 σας, όταν οι «ξύπνιοι» στούρνοι μπήκαν στη «βοϊδοσχολή» στα 18 και μονιμοποιήθηκαν στα 20 με 1200 Ευρώ αρχικό μισθό και 2500-3000 Ευρώ στα 55 τους σαν συνταξιούχοι αστεράτοι που παράγουν σε μόνιμη βάση, όχι ήθος ή σπιρτάδα ή ευφυΐα ή εφευρέσεις ή επιστήμη ή γνώση ή τεχνολογία ή χειροπιαστά προϊόντα με αξία και υπεραξία, αλλά «αέρα κοπανιστό» (αυτοί το λένε ασφάλεια, άλλοι το λένε πορδή).

Υ.Γ.

Ενίοτε μπορεί να γίνομαι λίγο πιό υπερβολικός απ’ όσο χρειάζεται, όπως π.χ. με το σχεδόν όλοι χαραμοφάηδες για μερικούς γιατρούς ή πανεπιστημιακούς ή ίσως παρακάτω με την πορδή. Προφανώς, δεν αμφισβητώ την ικανότητα ή την αξία των περισσότερων, γιατί απατεώνες σίγουρα υπάρχουν και στην δικιά τους κάστα, εκείνο όμως που πράγματι αμφισβητώ -απλά εντονότερα από το συνηθισμένο- είναι η επαγγελματική τους ευαισθησία, που σχεδόν παντελώς απουσιάζει. Με άλλα λόγια είναι συνήθως στυγνοί επαγγελματίες που εκμεταλλεύονται τη θέση τους και την ιδιότητά τους για να πλουτίσουν και ελάχιστοι και ελάχιστα «νοιάζονται» για τον διπλανό τους (χαρακτηριστικό ενός ενσυνείδητου ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ). Ευχαριστώ.

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s