Περί σκοταδισμού στο ΝΕΟ ΛΥΚΕΙΟ, Νο6

Η Βιολογία στο Νέο Λύκειο 1

Του Νίκου Τσούλια

Αναρτήθηκε από:
ntsoulias, 12/08/2011

Για να επιχειρηματολογήσεις για τη θέση ενός γνωστικού αντικειμένου σε σχέση με το Νέο Λύκειο απαιτούνται κάποιες σχετικοποιήσεις. Πρώτον, απαιτείται μια συνολική αντίληψη για το ρόλο του λυκείου, τόσο ως αυτόνομη βαθμίδα όσο και ως υπόβαθρο για τη συνέχιση των σπουδών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δεύτερον, χρειάζεται να ληφθεί υπόψη η γενικότερη τάση αυτού θεσμού στις χώρες της Ε.Ε. και διεθνώς (UNESCO, Educational Organisation, E.T.U.C.E., Ο.Ο.Σ.Α). Τρίτον, πρέπει να εξεταστούν οι γενικότερες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτισμικές εξελίξεις.
Μια τέτοια συνεξέταση αποσκοπεί και στο σύγχρονο προβληματισμό ως προς το ποια είναι η έννοια και το περιεχόμενο της Γενικής Παιδείας σήμερα. Εδώ η επιστημονική βιβλιογραφία συμπεραίνει σε ένα καθοριστικό σημείο: Στο στενό πυρήνα των παραδοσιακών βασικών γνωστικών αντικειμένων του λυκείου α) προστίθενται οι νέες τεχνολογίες και η αποφασιστική ενίσχυση των ξένων γλωσσών, β) εισάγεται η έρευνα ως κρίσιμο στοιχείο και γ) αναβαθμίζονται οι φυσικές και βιολογικές επιστήμες.

Αλλά πριν προχωρήσουμε στη συγκρότηση του νέου Λυκείου απαιτείται και μια σχετική έρευνα. Η απάντηση του Υπουργείου Παιδείας στο γιατί δεν γίνεται έρευνα στην περίπτωση του Λυκείου, αντίθετα από ό,τι στο Γυμνάσιο, ότι δεν μπορούν να αναπτυχθούν πειραματικά Λύκεια αφού θα πρέπει να συνδεθούν με το Σύστημα Πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, δεν ευσταθεί.

Πρώτον, το Λύκειο σαφώς συνδέεται με την Πρόσβαση και πρέπει να την υπηρετεί, αυτό δεν σημαίνει ότι γίνεται και όμηρός της και σε κάθε περίπτωση διατηρεί την αυτονομία του και μπορεί να μελετηθεί ανεξάρτητα του συστήματος πρόσβασης.
Δεύτερον, η έρευνα μπορεί να έχει ποικίλες όψεις και δεν είναι απαραίτητο πάντα να δημιουργήσεις προπλασματικές – πειραματικές μορφές.
Τρίτον, σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν: η δυνατότητα βιβλιογραφικής επισκόπησης, η μελέτη περίπτωσης, τα ερωτηματολόγια κλπ.

Η δομή του Λυκείου δεν μπορεί να δημιουργηθεί με βάση κάποιες συγκυρίες ούτε προσώπων ούτε συντεχνιακών αντιλήψεων. Οφείλει να έχει προοπτική και για να συμβαίνει αυτό απαιτείται μελέτη και έρευνα.

Πέραν τούτων, πρέπει να σημειωθούν και τα εξής.
1) Η σύγχρονη ζωή χαρακτηρίζεται από την ορμητική είσοδο των βιολογικών επιστημών, οι πιο σημαντικοί μάλιστα κοινωνιολόγοι αναφέρονται για τον αιώνα της πληροφορικής και της βιοτεχνολογίας.

2) Αν με την μεθοδολογία ανάλυσης περιεχομένου μελετούσαμε τη διεθνή ειδησεογραφία, θα διαπιστώσουμε ότι κάθε μέρα γίνονται αναφορές σε βιολογικά θέματα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη επιστήμη.
3) Οι ερευνητικές εργασίες σε βιολογικά αντικείμενα υπερέχουν αριθμητικά κατά πολύ των άλλων επιστημών, δείγμα της σπουδαιότητάς τους στις
σύγχρονες κοινωνίες.
4) Οι επενδύσεις στον τομέα αυτό είναι εντυπωσιακά ανοδικές.
5) Τέλος, αρκετοί διανοούμενοι ισχυρίζονται ότι το νέο επιστημονικό «παράδειγμα» θα γεννηθεί στο χώρο της Βιολογίας και πιο ειδικά της Βιοτεχνολογίας ως απόρροια της έντονης συσσώρευσης γνώσης και
τεχνολογίας και των βαθύτερων σύγχρονων κοινωνικο-οικονομικών μετασχηματισμών στον τομέα αυτό.

Επομένως, αν μιλάμε σήμερα για Νέο Λύκειο, θα πρέπει να προσεγγίζουμε τον θεσμό με βάση τα ερευνητικά ευρήματα και τις διεθνείς επιστημονικές και γενικότερες εξελίξεις. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί υποβαθμίζεται η Βιολογία.
Πολύ ορθά η Πανελλήνια Ένωση Βιοεπιστημόνων (Π.Ε.Β.) και η Πανελλήνια Ένωση Καθηγητών Πληροφορικής (Π.Ε.ΚΑ.Π.), εκφράζουν
από κοινού την έντονη διαμαρτυρία τους για τη θέση που επιφυλάσσει στις δύο επιστήμες αιχμής, τη Βιολογία και την Πληροφορική, το σχέδιο για το «Νέο Λύκειο».

Τονίζουν ότι: «Η ‘συνάθροιση’ των δύο διδακτικών αντικειμένων σε ένα ζεύγος αλληλοαποκλειόμενων μαθημάτων στη Β’ και στη Γ’ Λυκείου της Α’ κατεύθυνσης (Θετικής) είναι ένα τελείως αντιπαιδαγωγικό μέτρο. Οι μαθητές θα αναγκάζονται να επιλέξουν και να διδαχθούν μόνο μία από τις δύο επιστήμες και θα στερούνται έτσι τις βασικές και θεμελιώδεις γνώσεις που θα τους πρόσφερε και η διδασκαλία της άλλης».

Επτά διακεκριμένοι επιστήμονες διεθνούς κύρους [Γραβάνης Αχιλλέας, Καθηγητής Φαρμακολογίας, Ιατρική Σχολή Παν/μιου Κρήτης, Μέλος Συμβουλίου, Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας ΑΕΙ (ΑΔΙΠ), Γραμματικάκης Γεώργιος, Ομότιμος Καθηγητής Παν/μιου Κρήτης, π. Πρύτανης Παν/μιου Κρήτης, Ζούρος Ελευθέριος, Ομότιμος Καθηγητής Παν/μιου Κρήτης, Αντεπιστέλλον Μέλος Ακαδημίας Αθηνών, Καλοκαιρινός Αλέξης, Αν. Καθηγητής, π. Κοσμήτορας Φιλοσοφική Σχολής, Π/μιου Κρήτης, Καφάτος Φώτης, Καθηγητής Imperial College London, UK, Επίτιμος Πρόεδρος European Research Council, Οικονόμου Ελευθέριος, Ομότιμος Καθηγητής Παν/μιου Κρήτης, π. Πρόεδρος Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας, Τραχανάς Στέφανος, Διευθυντής, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης] επιχειρηματολογούν για τον ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο της Βιολογίας, την αναδεικνύουν ως κλειδί για τη σύγχρονη εκπαίδευση και επισημαίνουν:

«Το φάσμα της επιστημονικής γνώσης που διατρέχει την σημερινή βιολογία – από τη μοριακή βιολογία μέχρι τις επιστήμες του νου, των βιοκοινωνιών και των οικοσυστημάτων – αποτελεί το πιο ρεαλιστικό και, επομένως, το πιο ισχυρό αντίδοτο στα ρεύματα του φονταμενταλισμού, των φυλετικών διακρίσεων, της ανεξέλεγκτης τεχνοκρατίας και της άκρατης απληστίας που απειλούν τον σύγχρονο κόσμο όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν. Εκ της φύσεως της η Βιολογία αποτελεί τον κρίκο μεταξύ των θετικών και ανθρωπιστικών επιστημών που δεν μπορούν να συζευχθούν σ’ ένα γόνιμο και ολοκληρωμένο σύνολο χωρίς αυτήν».

Μια εκπαιδευτική νομοθετική παρέμβαση χαρακτηρίζεται ως μεταρρύθμιση όταν ικανοποιούνται οι εξής θεμελιώδεις συνθήκες:
1) Να προχωρεί σε έναν περαιτέρω εκδημοκρατισμό το εκπαιδευτικό σύστημα αμβλύνοντας τις πολλαπλές ανισότητες που διατρέχουν το σχολείο και προωθώντας το αίτημα για «ίσες ευκαιρίες στη μόρφωση σε όλους».

2) Να ικανοποιεί τη διαρκή ανάγκη εκσυγχρονισμού της εκπαίδευσης σε όλες τις εκφάνσεις της (διάταξη γνωστικών αντικειμένων, αναλυτικά προγράμματα, βιβλία, διδακτικές και παιδαγωγικές μέθοδοι, επιμόρφωση εκπαιδευτικών κλπ).
3) Να τροφοδοτεί τη γενικότερη τάση της κοινωνίας για την ανάπτυξη μιας κουλτούρας παιδείας και ενός μορφωτικού κινήματος.

Τουλάχιστον, όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό του εκπαιδευτικού συστήματος, η ενίσχυση των Βιολογικών επιστημών θεωρείται ως sine qua non στοιχείο.

Πηγή : Παιδείας Εγκώμιονπαιδεία, μόρφωση, σχολείο, επιστήμη, βιβλία

παιδεία, μόρφωση, σχολείο, επιστήμη, βιβλία

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s