Monthly Archives: Μαρτίου 2010

Νέα θεραπευτική λύση για τον καρκίνο του στομάχου

Νέα εποχή για τη θεραπεία ασθενών με προχωρημένο καρκίνο του στομάχου σηματοδοτεί η έγκριση νέας θεραπείας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αφού – σύμφωνα με τα αποτελέσματα διεθνούς μελέτης – για πρώτη φορά, η συνολική επιβίωση των εν λόγω ασθενών μπορεί να ξεπεράσει το ένα έτος.

Πρόσφατα, η ουσία τραστουζουμάμπη εγκρίθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, για χορήγηση σε ασθενείς με HER2-θετικό προχωρημένο καρκίνο του στομάχου. Η έγκριση βασίζεται στα εντυπωσιακά αποτελέσματα της διεθνούς μελέτης ToGA, τα οποία έδειξαν ότι η θεραπεία με τραστουζουμάμπη παρατείνει σημαντικά τη ζωή των ασθενών που πάσχουν από αυτή την επιθετική μορφή καρκίνου. Η συνολική επιβίωση για τους ασθενείς με υψηλά επίπεδα της πρωτεΐνης HER2 στη μελέτη ToGA ήταν 16 μήνες έναντι 11,8 μηνών (κατά μέσον όρο) για τους ασθενείς που έλαβαν μόνο χημειοθεραπεία.

Τα παραπάνω ανακοίνωσε σε συνέντευξη τύπου ο Αριστοτέλης Μπάμιας, Παθολόγος-Ογκολόγος, Επικ. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σύμφωνα με τον οποίο ‘Πρόκειται για την πρώτη εξατομικευμένη θεραπεία που προσφέρει όφελος επιβίωσης στον καρκίνο του στομάχου, γεγονός που από μόνο του αποτελεί ένα εξαιρετικά σημαντικό βήμα προόδου στην αντιμετώπιση ενός δύσκολα θεραπεύσιμου καρκίνου. Έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι η τραστουζουμάμπη θα βοηθήσει τους ασθενείς με HER2-θετικό καρκίνο του στομάχου όσο έχει βοηθήσει τις γυναίκες με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού τα τελευταία χρόνια’.

Βάσει των ιδιαίτερα θετικών αποτελεσμάτων από τη μελέτη φάσης ΙΙΙ, ToGA, η αίτηση για επέκταση της ένδειξης εξετάστηκε με ταχείς διαδικασίες από τις Ευρωπαϊκές Υγειονομικές Αρχές, δίνοντας τη δυνατότητα στους ασθενείς να ωφεληθούν νωρίτερα από αυτή τη θεραπεία που παρατείνει την επιβίωση.

Δεδομένου ότι οι θεραπευτικές επιλογές για τη νόσο ανέκαθεν συνδέονταν με φτωχή πρόγνωση, τόσο οι επαγγελματίες υγείας όσο και οι ασθενείς σε όλο τον κόσμο περίμεναν με μεγάλη ανυπομονησία την έγκριση της νέας ένδειξης της τραστουζουμάμπης. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Dr Richard Schilsky, Ογκολόγου και Προέδρου του ετήσιου Συνεδρίου της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO): ‘Τα δεδομένα της μελέτης ToGA θα έχουν άμεση επίδραση στα πρότυπα θεραπείας του γαστρικού καρκίνου’.

Η έγκριση κυκλοφορίας της τραστουζουμάμπης έχει άμεση ισχύ σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ισλανδία, το Λίχτενσταϊν και τη Νορβηγία, ενώ σύντομα, αναμένονται οι εγκρίσεις για την επέκταση της ένδειξης και σε άλλες χώρες παγκοσμίως.

Σχετικά με τον καρκίνο του στομάχου

Ο καρκίνος του στομάχου είναι η δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου από καρκίνο στον κόσμο και ο τέταρτος πιο κοινός καρκίνος, με περισσότερα από 1.000.000 περιστατικά καρκίνου του στομάχου να διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο. Ο προχωρημένος καρκίνος του στομάχου συνδέεται με κακή πρόγνωση. Η διάμεση επιβίωση μετά τη διάγνωση είναι περίπου 10-11 μήνες με τις επί του παρόντος διαθέσιμες θεραπείες. Περίπου 15-18% των όγκων του στομάχου εμφανίζουν υψηλά επίπεδα της πρωτεΐνης HER2.

Η έγκαιρη διάγνωση της νόσου αποτελεί πρόκληση, εξαιτίας του ότι οι περισσότεροι ασθενείς δεν εμφανίζουν συμπτώματα σε πρώιμο στάδιο. Παγκοσμίως, περίπου τα μισά περιστατικά καρκίνου του στομάχου διαγιγνώσκονται σε πρώιμα στάδια της νόσου και τα υπόλοιπα σε προχωρημένο στάδιο.

Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του στομάχου είναι το φύλο (οι άνδρες έχουν περισσότερες πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου στο στομάχι), η ηλικία, το κάπνισμα, η παχυσαρκία, αλλά και το περιβάλλον και γενετικοί παράγοντες. Η πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά – ιδιαίτερα σε βιταμίνη C – διατροφή ενδέχεται να βοηθά στην πρόληψη της βλάβης της προστατευτικής επένδυσης του στομάχου, η οποία μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη καρκίνου.

Σχετικά με τη μελέτη

Η ToGA είναι η πρώτη τυχαιοποιημένη μελέτη, φάσης ΙΙΙ, που διερεύνησε τη χορήγηση τραστουζουμάμπης σε ασθενείς με μη εγχειρήσιμο, τοπικά προχωρημένο, υποτροπιάζοντα ή/ και μεταστατικό HER2-θετικό καρκίνο του στομάχου. Περίπου 3.800 ασθενείς με καρκίνο του στομάχου ελέχθησαν για HER2-θετικούς όγκους και από αυτούς 594 ασθενείς με HER2-θετικό καρκίνο του στομάχου συμμετείχαν στη μελέτη.

Συνοπτικά τα αποτελέσματα της μελέτης έχουν ως εξής:
Η συνδυαστική θεραπεία με τραστουζουμάμπη σημείωσε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ανταπόκρισης (από 34,5% σε 47,3%)
Ο συνδυασμός τραστουζουμάμπης με χημειοθεραπεία παρατείνει την επιβίωση μέχρι και τους 16 μήνες στους ασθενείς με HER2-θετικό προχωρημένο καρκίνο του στομάχου, ξεπερνώντας ουσιαστικά το φράγμα των 11,8 μηνών
Στη μελέτη επιβεβαιώθηκε το ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας της τραστουζουμάμπης

Σχετικά με την τραστουζουμάμπη

Η τραστουζουμάμπη είναι ένα ανθρωποποιημένο αντίσωμα, που έχει σχεδιαστεί, έτσι ώστε να στοχεύει και να εμποδίζει τη λειτουργία της HER2, μιας πρωτεΐνης που παράγεται από ένα συγκεκριμένο γονίδιο που έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει καρκίνο. Ο τρόπος δράσης της είναι μοναδικός ως προς το ότι ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού και καταστέλλει τη HER2 προκειμένου να στοχεύσει και να καταστρέψει τον όγκο.

Η τραστουζουμάμπη έχει δείξει χωρίς προηγούμενο αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση τόσο του πρώιμου όσο και του προχωρημένου (μεταστατικού) HER2-θετικού καρκίνου του μαστού. Χορηγούμενη μόνη της ως μονοθεραπεία, αλλά και σε συνδυασμό με ή μετά την καθιερωμένη χημειοθεραπεία, η τραστουζουμάμπη έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τα ποσοστά ανταπόκρισης, την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και τη συνολική επιβίωση, διατηρώντας ταυτόχρονα την ποιότητα ζωής, σε γυναίκες με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού. Από το 1998, η τραστουζουμάμπη έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία περισσότερων από 740.000 γυναικών με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού παγκοσμίως.

Σχετικά με την εξατομικευμένη θεραπεία

Διαφορετικοί άνθρωποι ανταποκρίνονται διαφορετικά στις θεραπείες. Στόχος της Εξατομικευμένης Θεραπείας είναι η χορήγηση της κάθε θεραπείας στοχευμένα προς τους ασθενείς που φαίνεται πιο πιθανόν να ωφεληθούν από αυτήν. Πρακτικά αυτό μεταφράζεται σε ανάπτυξη θεραπειών ειδικά σχεδιασμένων για συγκεκριμένες υποομάδες ασθενών, που έχουν κοινά χαρακτηριστικά στη γενετική τους κατασκευή ή στη μοριακή φύση της νόσου τους. Η συγκεκριμένη προσέγγιση έχει εξαιρετικά μεγάλες δυνατότητες να συμβάλει στη βελτίωση της υγειονομικής περίθαλψης, ως προς την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα, με οφέλη για τους ασθενείς, τους επαγγελματίες υγείας, τα ασφαλιστικά ταμεία και την κοινωνία γενικότερα.

Η θεραπεία με τραστουζουμάμπη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα εξατομικευμένης θεραπείας: η μέτρηση του επιπέδου έκφρασης της πρωτεΐνης HER2 στα κύτταρα του καρκίνου του μαστού με ειδικές δοκιμασίες, αποτελεί έναν αξιόπιστο τρόπο αναγνώρισης των ασθενών που είναι περισσότερο πιθανόν να ανταποκριθούν στη τραστουζουμάμπη, μια θεραπεία που στοχεύει ειδικά την HER2. Η προσέγγιση αυτή έχει εφαρμογή και στη διάγνωση και θεραπεία του HER2-θετικού καρκίνου του στομάχου με τραστουζουμάμπη.

Από  iatronet.gr

Ποιοι χυμοί προστατεύουν από τις πέτρες στα νεφρά

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Κάθε άνθρωπος έχει μία στις οκτώ πιθανότητες να παρουσιάσει κάποια στιγμή στη ζωή του πέτρα στα νεφρά, με πόνο που κόβει την ανάσα και κυριολεκτικά τον γονατίζει.

Η νεφρολιθίαση, όπως λέγεται επιστημονικά, συνήθως πρωτοεκδηλώνεται στις ηλικίες 20-40 ετών και δίχως θεραπεία υποτροπιάζει πολύ συχνά, με το ποσοστό υποτροπής να διαφοροποιείται αναλόγως με το είδος της πέτρας που έχει κανείς (στους λίθους οξαλικού ασβεστίου λ.χ. η συχνότητα υποτροπής της νόσου χωρίς θεραπεία είναι 10% τον πρώτο χρόνο, 35% τα 5 χρόνια και 50% τα 10 χρόνια, ενώ για είδη όπως οι λίθοι κυστίνης ή ουρικού οξέος μπορεί να φτάσει έως και το 100%).

Εκτός από τα φάρμακα που χορηγούνται για να αποτραπεί ο σχηματισμός των λίθων, στους ασθενείς συχνά συνιστάται να κάνουν και αλλαγές στη διατροφή τους, μία εκ των οποίων συνήθως είναι να πίνουν περισσότερους χυμούς από εσπεριδοειδή.

Τα εσπεριδοειδή περιέχουν κιτρικά άλατα τα οποία μειώνουν τον σχηματισμό λίθων οξαλικού ασβεστίου (είναι το πιο συνηθισμένο είδος λίθων) και ελαττώνουν την οξύτητα των ούρων περίπου όσο και ορισμένα φάρμακα κατά της νόσου. Ωστόσο, δεν ασκούν όλα τα εσπεριδοειδή αυτή τη δράση.

Η συνήθης σύσταση προς τους ασθενείς με λίθους από οξαλικό ασβέστιο είναι να πίνουν περισσότερη λεμονάδα. Μία μελέτη του 2006, όμως, που χρηματοδοτήθηκε από τα κυβερνητικά Εθνικά Ιδρύματα Υγείας (ΝΙΗ) των ΗΠΑ, έδειξε ότι τρία φλιτζάνια χυμού πορτοκαλιού την ημέρα είναι πιο αποτελεσματικά στη μείωση των λίθων οξαλικού ασβεστίου και της οξύτητας των ούρων απ’ ό,τι η λεμονάδα ή το αποσταγμένο νερό.

Οι χυμοί κράνμπερι και μήλου _ σύμφωνα με άλλες μελέτες _ άλλοτε δρουν προστατευτικά και άλλοτε όχι. Στην πραγματικότητα αυξάνουν τον κίνδυνο επανεμφάνισης των λίθων οξαλικού ασβεστίου, αλλά συμβάλλουν στην πρόληψη άλλων, σπανιότερων ειδών λίθων.

Ο χυμός γκρέιπ φρουτ αυξάνει τον κίνδυνο επανεμφάνισης κάθε είδους πέτρας στα νεφρά. Μεγάλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Annals of Internal Medicine» έδειξε ότι ένα ποτήρι χυμού γκρέιπφρουτ την ημέρα αυξάνει τον κίνδυνο νεφρολιθίασης κατά 44%.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Επικίνδυνος ο βελονισμός για μετάδοση σοβαρών ασθενειών

velonsmosΣύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα

Από  news.ert.gr/el/ygeia

Βακτηριακές μολύνσεις, ηπατίτιδα Β και Γ, ακόμα και ιός του AIDS μπορούν να μεταδοθούν σε ανυποψίαστους ασθενείς που κάνουν βελονισμό, κυρίως μέσα από μολυσμένες βελόνες, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη έγινε από μικροβιολόγους του πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ υπό τον καθηγητή Πάτρικ Γου και δημοσιεύτηκε στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal», σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ.

Οι ερευνητές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι ο αριθμός των διαγνωσμένων περιστατικών παγκοσμίως από μόλυνση στη διάρκεια βελονισμού δεν είναι παρά η «κορυφή του παγόβουνου» και ζητούν να υπάρξουν αυστηρότερα μέτρα ελέγχου, όπως η χρήση βελονών μιας χρήσης, η απολύμανση του δέρματος και οι τεχνικές αντισηψίας. Ζητούν επίσης αυστηρότερη πιστοποίηση αυτών που κάνουν τους βελονισμούς.

Ο βελονισμός είναι μια από τις πιο ευρέως χρησιμοποιούμενες διεθνώς πρακτικές εναλλακτικής ιατρικής και βασίζεται στην θεωρία ότι η εισαγωγή βελονών σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος βοηθά στην καλύτερη ροή της ενέργειας μέσα στον οργανισμό, με συνέπεια την αποκατάσταση της διαταραχής.

Έχει τις ρίζες του στην αρχαία Κίνα και έχει τύχει ευρείας αποδοχής στη Δύση κατά τις τελευταίες δεκαετίες, ιδίως για την καταπολέμηση του πόνου. Χρησιμοποιείται επίσης κατά της παχυσαρκίας, της αρθρίτιδας, της δυσκοιλιότητας και άλλων παθήσεων.

Σύμφωνα όμως με τους ερευνητές του Χονγκ Κονγκ, ο βελονισμός ενέχει κινδύνους, επειδή οι βελόνες μερικές φορές εισάγονται αρκετά εκατοστά κάτω από το δέρμα.

Μάλιστα, προειδοποιούν για ένα νέο σύνδρομο στον 21ό αιώνα, την «μυκοβακτηρίωση του βελονισμού», η οποία προκαλείται από μόλυνση από βακτήρια που συγκεντρώνονται γρήγορα γύρω από το σημείο εισόδου της βελόνας.

Όπως αναφέρουν, μέχρι στιγμής έχουν αναφερθεί περισσότερες από 50 τέτοιες περιπτώσεις διεθνώς. Αν και οι περισσότεροι ασθενείς γίνονται καλά από αυτές τις μολύνσεις, ένα ποσοστό (5% – 10%) καταλήγουν με σοβαρά προβλήματα, όπως καταστροφή αρθρώσεων, παράλυση κ.α.

Τουλάχιστον πέντε περιστατικά μόλυνσης με ιό της ηπατίτιδας Β έχουν συσχετιστεί με βελονισμό. Σε μια περίπτωση φορέας της μόλυνσης ήταν ο ίδιος ο βελονιστής, ενώ στις άλλες περιπτώσεις υπεύθυνες ήταν οι μολυσμένες βελόνες.

Υποψίες διαγράφονται και για τον ιό HIV (AIDS). «Αν και δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία που να υποστηρίζουν μια σύνδεση ανάμεσα στο βελονισμό και στην μόλυνση με HIV, υπάρχουν αναφορές για ασθενείς με HIV που δεν είχαν άλλους παράγοντες κινδύνου εκτός από το βελονισμό», σύμφωνα με την μελέτη.

Χημειοθεραπεία και πειραματικό φάρμακο συρρικνώνουν τον καρκίνο στο πάγκρεας

Σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, πειραματικό συνθετικό φάρμακο, το JP1201, αποδείχτηκε αποτελεσματικό έναντι ανθρώπινων όγκων παγκρέατος σε ποντίκια, σύμφωνα με νέα έρευνα. Το JP1201 μιμείται τη δράση μιας φυσιολογικά παραγόμενης πρωτεΐνης (Smac) που προκαλεί τον θάνατο των κυττάρων.

Στην έρευνα, επιστήμονες χορήγησαν το JP1201 και το φάρμακο χημειοθεραπείας gemcitabine, σε ποντίκια με μεταμοσχευμένους παγκρεατικούς όγκους ανθρώπου.

Ο ερευνητής Dr. Rolf Brekken, του πανεπιστημίου του Τέξας, δήλωσε ότι παρατηρήθηκε μείωση κατά 50% του όγκου του ποντικού σε διάστημα 2 εβδομάδων.

Η αγωγή παρέτεινε επίσης τη ζωή των ποντικών. Το εύρημα θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε περισσότερο αποτελεσματικές θεραπείες για τον καρκίνο του παγκρέατος και πιθανόν άλλων καρκίνων, δήλωσε η ερευνητική ομάδα.

Ο Brekken δήλωσε ότι αυτή η ουσία ενίσχυσε την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας και βελτίωσε την επιβίωση σε πολλά μοντέλα ζώων καρκίνου του παγκρέατος. Τώρα υπάρχουν ενδείξεις σε ζώα που δείχνουν ότι ο συγκεκριμένος συνδυασμός έχει ισχυρή επίδραση στον καρκίνο του παγκρέατος, κατέληξε.

Από   iatronet.gr ,    Πηγές: περιοδικό ‘Cancer Research.’

Αύξηση πνευμονοπαθειών κατά 65%

lungsΟ αριθμός των ανθρώπων που υποφέρουν από χρόνιες πνευμονοπάθειες όπως χρόνια βρογχίτιδα και εμφύσημα αυξήθηκαν κατά 65% μέσα στη δεκαετία, σύμφωνα με μια νέα έρευνα του Ινστιτούτου Αξιολόγησης Κλινικών Ερευνών του Οντάριο του Καναδά.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους ερευνητές του Ινστιτούτου, η γενίκευση των χρόνιων πνευμονικών παθήσεων μεταξύ ενηλίκων από 35 και πάνω αυξήθηκε κατά 64,8%, από το 1996 μέχρι το 2007.

Οι περισσότεροι ασθενείς με τις εν λόγω παθήσεις είτε καπνίζουν είτε είναι παθητικοί καπνιστές.

Οι αναπνευστικές παθήσεις, όπως εμφύσημα και χρόνια βρογχίτιδα δεν θεραπεύονται αλλά μπορούν να προληφθούν και να έχουν μακρόχρονη θεραπευτική αγωγή.

Τα συμπτώματά τους είναι άστατη αναπνοή και διαρκής κοντόβηχας συνήθως μετά τα 55 χρόνια. Οι ασθενείς συνήθως έχουν αρχίσει να καπνίζουν 40 ή 50 χρόνια πριν.

Στο μέλλον, οι εν λόγω ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος είναι δυνατόν να αποφευχθούν με τον περιορισμό του καπνίσματος μέσα από αντικαπνιστική εκστρατεία.

Από   news.ert.gr,     Πηγές: AΠΕ-ΜΠΕ

Κυριάρχησαν λόγω ηφαιστείων οι δεινόσαυροι

dinosaursΟι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν πριν από περίπου 65 εκατ. χρόνια μετά από μια πρόσκρουση ενός μεγάλου αντικειμένου (αστεροειδή ή κομήτη) στη Γη, όπως δείχνουν όλες οι ενδείξεις. Όμως πώς «ήρθαν στην εξουσία» πριν από 200 εκατ. χρόνια; Σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, πέτυχαν να κυριαρχήσουν στον πλανήτη μας και να παραμείνουν το κυρίαρχο είδος επί σχεδόν 160 εκατομμύρια χρόνια χάρη σε διαδοχικές τεράστιες εκρήξεις ηφαιστείων.

Εντυπωσιακά στοιχεία

Η νέα μελέτη έγινε υπό την παλαιοντολόγο και καθηγήτρια γεωλογικών επιστημών Τζέσικα Γουαϊτσάιντ του πανεπιστημίου Μπράουν, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ.

Τρομερές ηφαιστειακές εκρήξεις οδήγησαν σε μεταβολή του κλίματος, προκαλώντας την μαζική εξαφάνιση όλων των βασικών ανταγωνιστών των δεινοσαύρων, αφήνοντας ανοικτό πλέον το πεδίο για να κυριαρχήσουν οι τελευταίοι, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Οι ερευνητές ανέλυσαν διάφορα στοιχεία, όπως ίχνη φυτών και ξύλου που βρέθηκαν ενσωματωμένα σε πετρώματα που προέρχονταν από λάβα, η οποία χρονολογείται από την μαζική καταστροφή των ειδών στο τέλος της εποχής του Τριαδικού, όταν εξαφανίστηκαν τα μισά (50%) τετράποδα της ξηράς, τα μισά φυτά και το ένα πέμπτο (20%) των ειδών της θάλασσας.

Οι ερευνητές, συγκρίνοντας τις αυξομειώσεις δύο διαφορετικών ισοτόπων (μορφών) του άνθρακα, που συνέβησαν στη διάρκεια των ηφαιστειακών εκρήξεων του μακρινού παρελθόντος, διαπίστωσαν ότι είχε διαταραχθεί σημαντικά ο λεγόμενος «κύκλος του άνθρακα» στη Γη εκείνη την εποχή και είχαν αυξηθεί στα ύψη το διοξείδιο του άνθρακα και τα σωματίδια του αέρα. Αυτό θα είχε ως συνέπεια ένα «σούπερ φαινόμενο του θερμοκηπίου» και μια μεγάλη άνοδο της θερμοκρασίας, που τελικά θα οδήγησε στον αφανισμό μεγάλου μέρους των χλωρίδας και της πανίδας του πλανήτη μας, ανοίγοντας τον δρόμο στους δεινόσαυρους

Οι επιστήμονες δεν είναι ακόμα σίγουροι ποιος ακριβώς ήταν ο μηχανισμός (αν ήταν ένας μόνο) που σκότωσε τα είδη. Ούτε μπορούν να πουν με βεβαιότητα πώς και γιατί οι δεινόσαυροι επιβίωσαν -χωρίς να αποκλείουν ότι επρόκειτο απλώς για «τυφλή τύχη» και τίποτε περισσότερο. Οι βασικοί ανταγωνιστές των δεινοσαύρων που εξαφανίστηκαν, έμοιαζαν με κροκόδειλους (crurotarsans) και εκτιμάται ότι έδιναν τρομερές και φονικές μάχες με τους δεινόσαυρους στη διάρκεια της Τριαδικής περιόδου.

Οι ερευνητές επισήμαναν ότι οι ηφαιστειακές εκρήξεις πριν 200 εκατ. χρόνια (σε μια εποχή που η Β. Αμερική απομακρυνόταν από την Αφρική και δημιουργούνταν ο Ατλαντικός ανάμεσά τους, διασπώντας έτσι πλέον την μέχρι τότε ενιαία υπερήπειρο Παγγαία) οδήγησαν στη διάχυση τεραστίων ποσοτήτων λάβας πάνω στην επιφάνεια του πλανήτη μας, σε μια έκταση που καλύπτει περίπου 9 έως 11 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι περίπου το ένα τρίτο του μεγέθους της Σελήνης. «Μιλάμε για ένα σοβαρό τμήμα της Γης, που καλύφθηκε από λάβα«, επεσήμανε η δρ Γουαϊτσάιντ.

Πρόσφατα, μια ομάδα ειδικών επιστημόνων κατέληξε με συναίνεση στο συμπέρασμα ότι ένας διαστημικός βράχος μήκους 10 – 15 χιλιομέτρων έπεσε πάνω στη Γη, στη χερσόνησο Γιουκατάν, πριν από 65 εκατ. χρόνια περίπου, προκαλώντας τον αφανισμό των δεινοσαύρων, ανοίγοντας έτσι, με τη σειρά του, το δρόμο στα θηλαστικά πλέον -και τελικά στον άνθρωπο.

Από  news.ert.gr Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ακτινογραφίες δεν εντοπίζουν όλα τα κατάγματα

Από iatronet.gr

Οι ακτινογραφίες αποτυγχάνουν να εντοπίσουν μέχρι το ένα τρίτο των καταγμάτων ισχίου και λεκάνης, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Αμερικανικοί γιατροί του Πανεπιστημίου Duke προειδοποιούν ότι το να εξαρτάται η διάγνωση μόνο από τις ακτινογραφίες μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένο συμπέρασμα. Όταν επανεξέτασαν τα αποτελέσματα ακτινογραφιών 92 ασθενών με εξέταση μαγνητικής τομογραφίας ανακάλυψαν ότι είχαν διαφύγει 35 κατάγματα.

Ο επικεφαλής της έρευνας, Dr Charles Spritzer, δήλωσε ότι η διάγνωση των καταγμάτων συνήθως ξεκινά και τελειώνει με ακτινογραφίες του ισχίου, της λεκάνης ή και των δυο. Σε ορισμένες περιπτώσεις ωστόσο, ο αποκλεισμός τραυματικού κατάγματος είναι δύσκολος.

Στην έρευνα, ασθενείς που παραπονέθηκαν για πόνο μετά από τραυματισμό στο ισχίο ή τη λεκάνη, 13 με φυσιολογικά ευρήματα στην ακτινογραφία, φάνηκε να έχουν συνολικά 23 κατάγματα σε μαγνητική τομογραφία. Ακόμα 15 ασθενείς με μη φυσιολογικές ακτινογραφίες είχαν 12 επιπλέον κατάγματα στη λεκάνη που φάνηκαν στη μαγνητική τομογραφία και δεν θα είχαν διαγνωστεί με άλλο τρόπο.

Σε 11 ασθενείς η μαγνητική τομογραφία δεν έδειξε κάποιο κάταγμα, ενώ οι ακτινογραφίες είχαν υποδείξει ότι ενδεχομένως υπάρχει.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι αξίζει η χρήση της μαγνητικής τομογραφίας, καθώς και της ακτινογραφίας, αν οι γιατροί έχουν αμφιβολία, ιδιαίτερα καθώς οι ασθενείς με κάταγμα ισχίου συνήθως είναι αδύναμοι και ηλικιωμένοι, με υψηλότερο του μέσου κίνδυνο για επιπλοκές και θάνατο.

Ο Dr Spritzer, δήλωσε ότι η ακριβής διάγνωση των καταγμάτων ισχίου και λεκάνης στα επείγοντα περιστατικά μπορεί να επιταχύνει την προώθηση των ασθενών σε χειρουργική αντιμετώπιση αν χρειαστεί και να μειώσει το ποσοστό εισαγωγών στο νοσοκομείο σε ασθενείς που δεν υπέστησαν κατάγματα.

Πηγές: ‘American Journal of Roentgenology.’

“Νέο”… είδος ανθρώπου

Ξάδελφος από καιρό χαμένος
Οστό που βρέθηκε στη Σιβηρία «ανήκε σε άγνωστο είδος ανθρώπου»

Associated Press

Η θέα από τη σπηλιά όπου βρέθηκε το μοναδικό οστό. Αυτό πρέπει να αντίκριζε και ο μακρινός μας ξάδελφος.

Ουάσινγκτον
Ερευνητές που πραγματοποίησαν γενετικές εξετάσεις  σε ένα οστό που βρέθηκε σε σπηλιά της Σιβηρίας έμειναν έκπληκτοι όταν διαπίστωσαν ότι δεν προέρχεται από σύγχρονο άνθρωπο ούτε από τον άνθρωπο του Νεάντερταλ. Αν τα ευρήματα επιβεβαιωθούν, ένα ακόμα είδος θα πρέπει να προστεθεί στο οικογενειακό μας δέντρο.

Το οστό ενός ανθρώπινου δάχτυλου βρέθηκε το 2008 σε μια απομονωμένη σπηλιά των ορέων Αλτάι στη Σιβηρία. Οι Ρώσοι ερευνητές που το εντόπισαν δεν του έδωσαν τότε σημασία, υποθέτοντας ότι προερχόταν από τους Νεάντερταλ που είναι γνωστό ότι ζούσαν στην περιοχή μέχρι πριν από 30.000 χρόνια.

Την υπόθεση αυτή ανατρέπει τώρα η ομάδα του Σβάντε Πάαμπο, κορυφαίου ειδικού στο Ινστιτούτο Εξελικτικής Ανθρωπολογίας Μαξ Πλανκ στη Λειψία της Γερμανία (είχε γίνει διάσημος για τον προσδιορισμό της πρώτης γενετικής αλληλουχίας από οστά Νεάντερταλ).

O Dr Πάαμπο αναφέρει στο περιοδικό Nature ότι το γενετικό υλικό από το οστό της Σιβηρίας (και συγκεκριμένα το μιτοχονδριακό DNA) δεν ταιριάζει με το DNA ούτε του Homo sapiens ούτε του Homo neandertalensis. Η «γυναίκα-Χ», όπως ονομάστηκε το πλάσμα, που ζούσε πριν από 30.000 – 50.000 χρόνια, είχε ένα κοινό πρόγονο με τους ανθρώπους και τους Νεάντερταλ πριν από περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια, αλλά διαφέρει από αυτά τα δύο είδη. Αυτό υποδηλώνει ότι ανήκει σε άγνωστο μέχρι σήμερα είδος του γένους Homo.

«Σχεδόν δεν το πίστευα. Ακουγόταν υπερβολικά τραβηγμένο για να είναι αληθινό» σχολιάζει ο ερευνητής στο δικτυακό τόπο του Nature. O ίδιος πιστεύει πως πρόκειται για νέο είδος, αναγνωρίζει όμως ότι αυτό θα πρέπει να επιβεβαιωθεί με περαιτέρω μελέτες.

Οι ερευνητές εξεπλάγησαν ακόμα περισσότερο όταν διαπίστωσαν ότι το DNA του οστού διέφερε από το DNA του σύγχρονου ανθρώπου περισσότερο από ό,τι διαφέρει το γενετικό υλικό του Νεάντερταλ. Αυτό υποδεικνύει ότι η εξελικτική γραμμή του είδους της Σιβηρίας διαχωρίστηκε από την εξελικτική γραμμή του ανθρώπου πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια, αρκετά νωρίτερα από ό,τι διαχωρίστηκαν οι Νεάντερταλ.

Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος της Σιβηρίας ήταν πιο μακρινός συγγενής μας από ό,τι ο Homo neanderthalensis. Πιθανώς, όμως, να ήταν κι αυτός απόγονος του Homo erectus, ο οποίος είχε εξαπλωθεί στην Ασία πριν από περίπου 2 εκατ. χρόνια, πολύ πριν εμφανιστεί ο σύγχρονος άνθρωπος.

Αν τα ευρήματα επιβεβαιωθούν, θα πρόκειται για την πρώτη φορά που ένα νέο είδος ανθρώπου αναγνωρίζεται από το γενετικό υλικό του.

Για «την κορφή του παγόβουνου», έκανε λόγο ο παλαιοανθρωπολόγος Κρις Στρίνγκερ του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, εκτιμώντας ότι πολλοί περισσότεροι ανθρωπίδες (ανθρωποειδείς), που δεν θα είναι ούτε άνθρωποι ούτε Νεάντερταλ, θα ανακαλυφθούν τα επόμενα χρόνια, ιδίως στην κεντρική και ανατολική Ασία.

Μέχρι πρόσφατα, οι ανθρωπολόγοι πίστευαν ότι οι Νεάντερταλ και οι άνθρωποι ήσαν οι μόνοι ανθρωπίδες που περιπλανιόνταν στην Ευρώπη και στην Ασία κατά την ύστερη Πλειστόκαινο περίοδο.

Η ανακάλυψη το 2003 στη νήσο Φλόρες της Ινδονησίας του, ηλικίας 17.000 ετών, μικρόσωμου «χόμπιτ» (Homo floresiensis), ένα πλάσμα με ύψος ενός μόλις μέτρου, που θεωρείται νέο είδος, ήρθε να ανατρέψει αυτή την αντίληψη.

Το νέο πλάσμα που ανακαλύφθηκε το 2008 στο σπήλαιο Ντενίσοβα της νότιας Σιβηρίας (στα όρη Αλτάι) από Ρώσους αρχαιολόγους και το οποίο πιθανώς ζούσε κοντά με τους ανθρώπους και τους Νεάντερταλ, επιβεβαιώνει ότι επικρατούσε μια πολύ πιο πολύπλοκη εικόνα, πέρα από το απλοϊκό δίπολο «σοφός» άνθρωπος (homo sapiens)-Νεάντερταλ.

Αν και το φύλο του πλάσματος δεν είναι γνωστό, ονομάστηκε «γυναίκα-Χ», επειδή τα μιτοχόνδρια (από όπου αναλύθηκε το DNA) κληρονομούνται μέσω της μητέρας. Σύμφωνα με τον Πάαμπο, τα μιτοχόνδρια της «γυναίκας-Χ» διαφέρουν από αυτά του ανθρώπου κατά περίπου 400 «γράμματα» DNA, ενώ οι Νεάντερταλ έχουν τις μισές μόνο διαφορές με τον άνθρωπο.

Είναι, προς το παρόν, αδύνατο για τους ερευνητές να έχουν την παραμικρή εικόνα για το πώς έμοιαζε η «γυναίκα-Χ», απλώς και μόνο με ένα μικρό οστό άκρου, για το λόγο αυτό ο Πάαμπο και οι συνεργάτες του επιφυλάσσονται ακόμα να την χαρακτηρίσουν οριστικά νέο είδος, συγγενικό με τον άνθρωπο.

Οι ερευνητές ήδη επιχειρούν να «διαβάσουν» γενετικές αλληλουχίες DNA από τα 3,1 δις «γράμματα» του γονιδιώματος του πυρήνα του κυττάρου (και όχι των μιτοχονδρίων που βρίσκονται εκτός πυρήνα) της «γυναίκας-Χ». Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται σε μερικούς μήνες.

Οι πρώτες αναλύσεις του μιτοχονδριακού DNA δείχνουν ότι η «γυναίκα-Χ» δεν είχε επιμειξίες ούτε με homo sapiens, ούτε με Νεάντερταλ, αλλά για μια πιο σίγουρη εικόνα θα πρέπει οι ερευνητές να περιμένουν τις αναλύσεις του πυρηνικού DNA.

Σύμφωνα με τις πρώτες γενετικές αναλύσεις, η «γυναίκα-Χ» είχε έναν κοινό Αφρικανό πρόγονο με τον άνθρωπο και τον Νεάντερταλ πριν από 780.000 έως 1,3 εκατ. χρόνια, πριν αρχίσει να μεταναστεύει προς το Βορρά και την Ανατολή.

Η μετανάστευση αυτή είναι διαφορετική από εκείνη, που συνέβη πριν από περίπου 500.000 χρόνια από τον Homo heidelbergensis, τον θεωρούμενο ως πρόγονο των Νεάντερταλ και οδήγησε στην επικράτηση των τελευταίων.

Η «γυναίκα-Χ» εξάλλου, επειδή εμφανίστηκε πολύ αργότερα, δεν φαίνεται να συγγενεύει με τον πρόγονο του ανθρώπου, τον «όρθιο άνθρωπο» (homo erectus), που άρχισε να εγκαταλείπει την Αφρική πριν από περίπου 2 εκατ. χρόνια.

Θα πρόκειται επίσης για το δεύτερο είδος ανθρώπου που ζούσε παράλληλα με τον Homo sapiens πριν από μερικές δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Ο πρώτος είναι ο Homo neanderthalensis και ο δεύτερος είναι ο Homo florensiensis.

Newsroom ΔΟΛ και    news.ert.gr

Πληροφορίες για Ηπατίτιδα Α

https://i2.wp.com/ygeia.tanea.gr/templates/default/images/logo_ygeia.gif Από TA NEA On-line » ΥΓΕΙΑ

Προς ενημέρωση του κοινού, με αφορμή τα πρόσφατα κρούσματα ηπατίτιδας Α στη Γαλλία η κα Βάνα Παπαευαγγέλου, Παιδίατρος – Λοιμωξιολόγος και Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών δήλωσε: «Η λοίμωξη με τον ιό της ηπατίτιδας Α προκαλεί συχνά σιωπηλή νόσο στα νήπια και μικρά παιδιά ενώ μεγαλύτερα παιδιά, έφηβοι και ενήλικες εκδηλώνουν πυρετό, σωματική κόπωση, ναυτία, απώλεια όρεξης, σκουρόχρωμα ούρα και ίκτερο. Η διάρκεια συμπτωμάτων κυμαίνεται από 2 έως και 6 μήνες. Τα συμπτώματα αυτά έχουν βαρύτερες επιπτώσεις στην υγεία ατόμων άνω των 50 ετών, σε ασθενείς με χρόνια ηπατική νόσο καθώς και σε αυτούς που έχουν εξασθενημένη υγεία. Μπορούμε να προστατευτούμε από την μετάδοση της ηπατίτιδας Α τηρώντας τους βασικούς κανόνες υγιεινής καθώς και με τον εμβολιασμό που ενδείκνυται για όλα τα παιδιά αλλά και για ενήλικες με βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό».

Τι είναι η Ηπατίτιδα Α;

Η ηπατίτιδα Α είναι μια λοίμωξη του συκωτιού που προκαλείται όταν ο ιός της ηπατίτιδας Α εισέρχεται στον οργανισμό από τον πεπτικό σωλήνα μέσω μολυσμένης τροφής ή νερού.

Πώς μεταδίδεται;

Συγκεκριμένα μεταδίδεται όταν μικροσκοπικές ποσότητες μολυσμένων κοπράνων – μη ορατές στο γυμνό μάτι – περάσουν στον οργανισμό μέσω της πεπτικής οδού (από το στόμα) με την κατανάλωση μολυσμένης τροφής ή νερού. Ακόμα μεταδίδεται μέσω στενής επαφής δηλαδή μέσα στην οικογένεια από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω των χεριών, σάλιου κλπ.

Συμπτώματα

·Πυρετός

·Κόπωση

·Απώλεια όρεξης

·Ναυτία

·Εμετός

·Πόνοι στη κοιλιακή χώρα

·Σκουρόχρωμα ούρα

·Πόνος στις κλειδώσεις

·Ίκτερος

Τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται κυρίως στους ενήλικες ενώ στα παιδιά η νόσος μπορεί να είναι ασυμπτωματική.

Πόσο σοβαρή είναι η νόσος;

Τα συμπτώματα μπορούν να εκδηλωθούν σε ελαφρύτερες ή βαρύτερες μορφές και μπορεί να διαρκέσουν από μερικές εβδομάδες έως έξι μήνες. Τα συμπτώματα έχουν σοβαρότερες επιπτώσεις στην υγεία των ηλικιωμένων, σε ασθενείς με ηπατικές ασθένειες καθώς και σε αυτούς με εξασθενημένη υγεία. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία παρά μόνο συμπτωματική θεραπεία με αντιπυρετικά και αναλγητικά έως ότου ο ασθενής αναρρώσει.

Πώς μπορούμε να προστατευτούμε;

Η τήρηση των βασικών κανόνων υγιεινής – όπως το συχνό πλύσιμο των χεριών – εμποδίζει τη μετάδοση του ιού. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος προστασίας είναι ο εμβολιασμός που ενδείκνυται για όλα τα παιδιά από ενός έτους καθώς και για τα άτομα υψηλού κινδύνου όπως είναι οι ασθενείς με χρόνιες παθήσεις του ήπατος και τα άτομα με εξασθενημένη υγεία. Αξίζει να τονιστεί οτι οι ενήλικες κινδυνεύουν και να μολυνθούν όταν ταξιδεύουν σε χώρες όπου ενδημεί η ηπατίτιδα Α.

Βιολογική Απεικόνιση 3d

Κύτταρα, πυρήνας, ροή αίματος, γονίδια, DNA, καρκίνος & Τ λεμφοκύτταρα

3d απεικόνιση που δείχνει διάφορες φάσεις:

  • μεταλλάξεις σε κύτταρα,
  • χωρισμό χρωμοσωμάτων σε γονίδια
  • αποσυσπείρωση χρωμοσωμάτων σε DNA
  • νανορομπότ που εισέρχεται μέσα στο κύτταρο για να αλλάξει τη γενετική αλληλουχία
  • έμβρυα …